

สำหรับคนที่คิดว่าตัวเองไม่มีใคร
พ่อแม่ นั่นหละ คือที่สุดของเรา รักเราที่สุด
ห่วงเราที่สุด ลูกคือคนแรกที่พ่อแม่คิดถึง
อย่าปล่อยให้ พ่อแม่ เป็นคนสุดท้ายที่ลูกคิดถึง
สำหรับคนที่ชอบพะว้าพะวง
ท่องไว้ “ตัดอดีต ปิดอนาคต กำหนดปัจจุบัน”
สำหรับคนที่ไม่ค่อยมีความสุข
ความสุข…มันเป็นของเรา อย่าให้ใครขโมยไป
แล้วถ้าอยากจะมีความสุขบ่อยๆ ก็หัดสร้างมันเอง
อย่ารอให้ใครมาสร้างให้ เผื่อวันไหนไม่มีใคร
จะได้อยู่คนเดียวได้อย่างมีความสุข
ลงไว้ให้หายคิดถึง เข้าบล็อกไม่ได้ซะนานคิดถึงเพื่อนๆร่วมบล็อกจัง แล้วจะแวะไปเยี่ยมนะ เราน่ะนึกว่าจะใช้บล็อกนี้ไม่ได้ซะแล้วก็ไปสร้างไว้อีกทีแล้วหละ บ้านใหม่ สนุกดีเพื่อนเยอะ แต่ยังไงก็ต้องมาบ้านนี้เป็นประจำอยู่ดี

มีใครเคยเห็นโฆษณาเหล่านี้ไหมคะ? เป็นการล้อเลียนโฆษณาไทยโดยใช้สมาชิกของ Super Junior มาใส่แทน ทำได้เนียนดีเหมือนกันนะคะ


อีทึก - คังอิน ฮีชอล


ซ้าย-รยอวุก ขวา-ป๋าฮัน

คังอิน-อึนฮยอก-คยู ชินดง
ฮา..ฮ้า ชอบชา เพียวเรียววุค มากเลยทำซะเนียนเชียว Super Junior เพิ่งมาเยือนเมืองไทยเมื่อวันที่ 14 - 15 ก.คนี้ ดูภาพโชว์ตัวในเวที AF ได้ที่ Spaces ของเราได้นะคะ และผลงานใหม่ล่าสุดด้วย (ลงรูปและ VDO ได้เยอะดี)











เพื่อนๆ ชาว TKT Blog ทำกันได้ทุกข้อไหมคะ

Build Another Future เป็นโครงการของที่ทำงานของเราเองในการคืนกำไรสู่สังคม โดยในปีนี้พวกเราได้เดินทางไปเยี่ยมและนำสิ่งของต่างๆไปให้กับโรงเรียนในจังหวัดราชบุรี 2 โรงเรียนคือ โรงเรียนสีวะรา และ โรงเรียนบ้านแม่ประจันทร์


ของต่างๆที่นำไปให้เช่น ทุนการศึกษา, คอมพิวเตอร์, รถจักรยาน, อุปกรณ์กีฬา, เก้าอี้พลาสติก, ข้าวสาร ฯลฯ พวกเราเดินทางไปถึงโรงเรียนสีวะราซึ่งเป็นสถานที่ในการจัดกิจกรรม ส่วนนักเรียนของโรงเรียนบ้านแม่ประจันทร์เดินทางมารวมกันที่โรงเรียนสีวะรา ที่โรงเรียนสีวะราเปิดสอนชั้นประถม ถึง ป6 มีอาคารเรียนเพียงหลังเดียว และมีคุณครูเพียง 3 ท่านเท่านั้นเองในการสอนนักเรียนทั้งหมด 200 กว่าคน


เมื่อมอบของให้กับตัวแทนจากทั้งสองโรงเรียน พวกเราจัดและร่วมกิจกรรมสันทนาการกับเด็กๆ และก็ได้รู้ว่าเพลง”ไก่ย่างถูกเผา” กับ เพลง “ตุ๊กตุ๊ก” ที่ใช้รับน้องในมหาวิทยาลัย นี่ก็เป็นที่รู้จักกว้างขวางดีเนอะ เด็กๆเต้นน่ารักดี

ได้เวลาอาหารกลางวัน มี เบอเกอร์ของแมคโดนัลล์, พายข้าวโพด, ข้าวมันไก่ทอด, ขนมจีน-แกงเขียวหวาน, ก๋วยจั๊บ, ไอศครีม, Bakery & Pastry อีกมากมาย ลองทายดูซิคะว่าอะไรหมดเร็ว? อะไรเหลือ? ด้วยความที่อยากให้เด็กๆได้กินกันเยอะๆ พี่ๆ (อิ อิ จริงๆแล้วจะเป็น น้า อา ลุง ป้า กันซะมากกว่ามั้ง) ก็ขนของกินส่งให้เด็กๆกันอย่างมากมาย เด็กๆก็นั่งกันเฉยไม่ยอมกินกันซะที พวกเราก็งงทำไมไม่ยอมกินกันหละ เด็กๆตอบว่าต้องสวดมนต์ก่อนกินข้าวทุกวัน จนคุณครูบอกว่าไม่เป็นไรวันนี้พิเศษให้กินได้เลยนั่นหละถึงจะลงมือกินกัน (เหมือนเราตอนเด็กๆเลยเชื่อครูมากกว่าพ่อ-แม่เสียอีก แต่จริงๆแล้วคือกลัวครูนั่นหละ กับพ่อ-แม่ดื้อได้บ้างเพราะทั้งสองท่านรักเรา) อาหารเต็มโต๊ะเด็กๆ ทำหน้ากันแปลกๆอีกแล้ว คุณครูบอกว่าอย่าให้พวกเด็กๆมากนักเพราะเด็กๆถูกสอนให้กินให้หมดอย่าเหลือทิ้ง เป็นวิธีการสอนเด็กที่ดีมากอย่างหนึ่งให้เห็นคุณค่าของสิ่งของ นั่นหละเหตุผลที่เด็กๆทำหน้าแปลกๆกับอาหารมากมายตรงหน้า ก็เลยต้องประกาศว่ากินไม่หมดไม่เป็นไรเดี๋ยวมีถุงแจกให้ใส่อาหารกลับบ้านได้ มาเฉลยกันก่อนว่าอาหารทั้งหลายอะไรที่หมดเร็ว? คำตอบก็คือ ไอศครีม ส่วนที่เหลือมากที่สุดก็คือ เบอเกอร์ นั่นเองเพราะเด็กๆกินไม่เป็น แต่ก็ใส่ถุงให้กลับบ้านกันไป ทายกันถูกไหมคะ

บ่าย 2 โมงก็ได้เวลาเดินทางกลับ ก็แวะไปนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ ที่จังหวัดนครปฐม
วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นเอกพิเศษ องค์พระปฐมเจดีย์เป็นปูชนียสถานสำคัญของประเทศไทย เป็นที่ประดิษฐาน พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า เป็นพระเจดีย์ใหญ่ทรงโอคว่ำ หรือ ระฆังคว่ำปากผายมหึมา ซึ่งมีประวัติยาวนาน ด้วยความที่ไปในหน้าที่และมีเพื่อนร่วมเดินทางมากก็เลยไม่ได้สำรวจความสวยงามได้นานนักจึงเก็บภาพมาได้น้อยมาก แล้วก็เดินทางกลับกรุงเทพฯโดยสวัสดิภาพอิ่มบุญกันไปตามๆกัน
ถึงจะเป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่ทำเพื่อสังคม แต่การได้ทำแล้วทำให้เรารู้สึกดีๆ ไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน ก็เป็นสิ่งที่ควรทำไม่ใช่หรือ?