ชีวิตคนเราไม่แน่ไม่นอน  อยากทำอะไรต้องรีบทำ  เพราะไม่แน่ว่าวันนี้พรุ่งนี้เราหรือคนที่เรารักอาจจะตายจากกันไปโดยไม่รู้ตัวก็ได้

2-3 เดือนก่อนลูกสาวแสนสวยของอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย  ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากการลื่นล้มหัวฟาดพื้นขณะเดินช้อบปิ้งในห้างดังย่านพระรามสอง…

เมื่อวานนี้น้องนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยขับรถมอเตอร์ไซด์  โดนแทกซี่เฉี่ยวล้มลง  แล้วโดนรถเมล์ที่ขับตามมาทับจนเสียชีวิตคาที่

มัจจุราชที่มองไม่เห็นอยู่รายรอบตัวเราตลอดเวลา 

เพียงแต่เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเป็นคิวของเรา  หรือคนที่เรารัก

ด้วยเหตุปัจจัยที่จะพรากเราจากกันมีมากมาย  ไหนจะอุบัติเหตุ  ไหนจะโรคร้าย  ไหนจะอาชญากรรม

ฉะนั้น อยากทำอะไรต้องรีบทำ  อยากไปไหนต้องรีบไป  อย่าไปคิดว่ารอไว้ไปตอนแก่

มีเงินต้องรีบใช้  เพราะตายไปก็ไม่ได้ใช้อยู่ดี

รักใครชอบใครก็ต้องบอก  อย่ามัวแต่เก็บไว้  เพราะเราอาจเสียใจไปตลอดชีวิตเมื่อไม่เหลือโอกาสใดๆ ให้บอก

เพราะชีวิตคนเราก็เท่านี้..จะใหญ่โตมั่งมี  หรือยากจนแค่ไหนยังไงก็หนีไม่พ้น

ที่สำคัญคือ…ก่อนตาย…คุณได้ทำในสิ่งที่มีคุณค่าบ้างแล้วหรือยัง

Part I

หลังจากที่ถูกลุงมือเก่าเกลี้ยกล่อม(และขู่เข็ญ)มาเป็นเวลา 2 ปี   ในที่สุดหนูก็ใจอ่อนยอมพลาดท่าเสียทีให้ลุงแกพาไปโกอินเตอร์จนได้  (ก่อนที่ลุงแกจะแก่จนหมดแรงพาพวกหนูไปดูนกไกลๆซะก่อน)

สถานตากอากาศบูกิตเฟรเซอร์  รัฐปาหัง  ประเทศมาเลเซีย  คืออินเตอร์ของหนูค่ะ  งานนี้ไม่มีการประกาศเปิดทริปในเวบบอร์ดเพื่อนกันวันดูนกของทีเคทีค่ะ  เนื่องจากหนูไปป่าวประกาศเชิญชวนให้พี่ๆ น้องๆ มาร่วมชะตากรรมจนได้เกือบเต็มคันรถตู้ตั้งกะปลายปีที่แล้วนู่นนนน

หลังจากสมคบคิดกะลุงมือเก่าและพรรคพวกจนกำหนดวันเดินทางได้  เจ้าการเวกเสียงหวานก็แจ้งข่าวดีให้พวกเราดีใจว่า เราสามารถซื้อตั๋วของแอร์เอเชียไปกลับกรุงเทพฯ-กัวลาลัมเปอร์ได้ในราคา 0 บาท  จ่ายแค่ค่าภาษีสนามบินเพียง 1,630 บาท  โอ้วววว พุทโธ ธัมโม สังโฆ  แล้วเหตุไฉนไยเราจะละเลยโอกาสพิเศษๆ แบบนี้ไปได้

สมาชิกทริปเราที่สามารถจองตั๋วพิเศษแบบนี้ได้ก็มีหนู  นาย Black-capped  ลุง Pamm  คนดูนก  เจ้าการเวกเสียงหวาน  นกแว่นสีทอง  แล้วก็หัวหน้าทริปอย่างลุงมือเก๊าเก่า  ที่ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้ายที่ต้องรับผิดชอบพาพวกหนูไปดูนกต่างแดน  และก็มีพี่ๆ ที่ยินยอมซื้อตั๋วราคาปกติมาร่วมวงไพบูลย์กับพวกหนูอีก 4 คน  คือ พี่เอื้อ  พี่เปลมุ้ง  พี่เด๋ม  และพี่ใจ  ขอบคุณพี่ๆ ที่ทำให้รถตู้เรานั่งได้เต็มคันพอดิบพอดี  (read more » )

Go inter Part II

เช้าตรู่วันที่สองบนเฟรเซอร์ฮิลล์พวกเราถูกปลุกตั้งแต่หกโมงเช้าไทย  เจ็ดโมงเช้ามาเลย์  เพื่อเตรียมตัวออกดูนก  ซึ่งกว่าจะเสร็จเรียบร้อยก็แปดโมงเช้ามาเลย์  เจ็ดโมงเช้าไทย

ตอนเช้าๆ ที่นี่อากาศค่อนข้างเย็น  มีหมอกสลัวๆ เล็กน้อยพอให้ถ่ายรูปออกมามืดๆ มัวๆ  นกตัวแรกของวันนี้ที่ออกมาต้อนรับเราถึงหน้าอพาร์ตเมนท์คือฝูงนกหางรำหางยาว Long-tailed Sebia  ที่แรกเห็นหนูหลงตื่นเต้นไปกะมันที่เห็นตัวได้ง๊ายง่าย   และกลายเป็นเบื่อในเวลาต่อมาไม่นาน  เนื่องจากพวกมันจะติดตามเราไปทุกหนทุกแห่งในเฟรเซอร์ฮิลล์    อีกตัวก็คือเจ้ากะรองทองแก้มขาว Silver-eared Mesia  ซึ่งตัวโต  อวบอ้วน  และสีสันจัดจ้านกว่าที่อินทนนท์เป็นไหนๆ  พนักงานต้อนรับตัวอื่นๆ ก็มีนกขี้เถ้า Malaysian Cuckooshrike  กะ ปลีกล้วยลาย Streaked Spiderhunter   ดูนกหน้าอพาร์ตเมนท์ได้สักพักคุณลุงหมิงซันและคุณป้าลินดาเพื่อนวัยเดียวเอ๊ย เพื่อนต่างวัยของลุงมือเก่าก็ลงมาต้อนรับและบอกลายแทงตรงโน้นตรงนี้ที่จะเจอน้องคูให้เรา   ซึ่งเช้าวันนี้เราตกลงกันว่าจะไปตามล่าหาน้องคูที่เทเลคอมลูปกัน (read more » )

Part III  

เช้าวันนี้จุดหมายของพวกเรายังคงเป็นที่เดิมกับนกตัวเดิม  เทเลคอมลูปกับนกขัตติยา Cutia  แต่คราวนี้เราจะเดินย้อนกลับสวนทางกับเมื่อวาน  เช้าวันนี้พวกเราโชคดีหน่อยได้เจอกับเจ้าดุ๊กดิ๊ก  ไต่ไม้สีน้ำเงิน Blue Nuthatch  ที่มาไต่ดุ๊กดิ๊กอยู่บนยอดไม้สูงลิบลิ่ว  จนพวกเราต้องแหงนคอตั้งบ่า  แถมยังรกมากๆ และย้อนแสงอีกต่างหาก  ได้เห็นแป๊บเดียวไม่จุใจเลย  บริเวณเดียวกันยังมีเจ้าพญาปากกว้างหางยาว Long-tailed Broadbill  บินไปบินมาอยู่ในหุบรกๆ ข้างทางด้วย  ที่หาดูได้ไม่ยากอีกตัวคือเจ้า Black-and-crimson Oriole   แล้วก็นกเขาลายเล็ก Little Cuckoo Dove   

เดินย้อนขึ้นไปได้ระยะหนึ่งนาย Black-capped ก็ชี้ให้ดูก้อนกลมๆ แปะอยู่ปลายกิ่งไม้  ลองส่องกล้องขึ้นไปก็จ๊ะเอ๋กะเจ้าเค้าแคระ Collared Owlet ที่คงหลบมาหามุมสงบแอบงีบ  แต่ก็น่าสงสารที่ไม่ได้งีบสมใจ  เพราะดันมีเจ้านักล่าแมงมุม  ปลีกล้วยลาย  Streaked Spiderhunter มายืนจ้องหน้าและด่าฉอดๆๆๆ  และเล่นทีเผลอด้วยการอยู่ๆ ก็บินมาตบหน้าเจ้าเค้าแคระ (เอาปากจิกนั่นแหละ) แล้วก็บินจากไปอย่างรวดเร็ว  สร้างความงงงวยให้กับเจ้าเค้าแคระเป็นที่สุด  และของแถมก็คือทำให้นักดูนก 4-5 คนที่เฝ้าดูอยู่ด้านล่างมีหน้าตาเอ๋อๆ ไปเลย (read more » )