๑.ต้นฝน..
นั่งจับเจ่ามองหยดน้ำริมชายคา ฟ้าสีมอ อากาศเย็น,ไม่รื่น
กับชีวิตที่ฝากไว้กับรายได้และรายจ่าย,เม็ดเงิน
ทอดอาลัยกับความไม่มั่นคงในชีวิต ใกล้วัยอันสมควรจะนั่งมองชีวิตมันเคลื่อนไป แต่หาเวลาละเมียดไม่เจอ ชีวิตดังใบไม้เปียกฝน ทับถมภายใต้ร่มที่ชื้นชุ่ม รอให้ราและปลวกกัดกร่อนจนไม่เหลือเส้นใย
กิ้งกือกอดดอกเห็ดอันอวบอ้วน ค่อย ค่อย แทะเล็ม ซึ่งต้องอดทนรอคอยนับแรมปี
แลเห็นปลวกชักแถวเดินลอดใต้ใบไม้ เห็นเงาดำเป็นสายทอดจากริมทางมุ่งลึกเข้ารก ย่างย่องเงียบเชียบ มองไป..แถวนั่นคล้ายเครื่องจักรบดเคี้ยว ปลวกแต่ละตัวส่งเสียงงึมงัม,งึมงัม มุ่งทางไหน ใบไม้กร่อนเรียบเป็นร่อง ซึ่ง, ต่อให้แนบใบหูติดพื้นดิน หากไม่ปิดเสียงภายข้างใน ไฉนเลยจักยินเสียงปลวกใต้ใบไม้
ตลอดกาลฯ
๑๘ พฤษภ์ ๕๑ / สวนขี้คร้าน / ฉ่ำน้ำ,ฝนพรู |
……..ปลวกใต้ใบไม้…..
23/06/2008 22:28
Posted by
sailomloy in
Blog
