ผ่านฤดูฝนมาไม่นาน ภาคใต้เรามีความได้เปรียบอยู่อย่างหนึ่ง คือเมื่อย่างเดือนสิบสองยังนับว่าเป็นหน้าฝน ถัดจากนั้นเป็นช่วงเวลาอากาศเย็น แต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นฤดูหนาวอย่างภาคเหนือหรือภาค อีสาน

เย็นพอให้หัวใจเหงาคว้าง สุขทุกข์ละลายอยู่ในหมอกเหมยยามเช้า และเศร้าลึกท่ามกลิ่นและภาพของควันไฟอ้อยอิ่งยามเย็น

รอยต่อของเดือนสิบสองย่างเดือนอ้าย ความชุ่มชื้นของผืนแผ่นดินยังมี ก้อนหิน ตอไม้ผุ หรือแม้แต่ โคนต้นมะพร้าวถูกห่มคลุมด้วยผืนพรมสีเขียวนุ่มนวล คล้ายต้องการหุ้มห่อสิ่งมีค่าไว้ในผืนผ้านั้น อย่างทะนุถนอม เพื่อชะลอลมแล้งที่ผ่านเข้ามาจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

ยามเช้าอันสดใสในฤดูกาลนี้ หากเป็นคุณ,จะรีบเร่งตื่นนอน หรือยังหลับตาพริ้มยิ้มละไมอยู่ในโปงผ้าอันนุ่มอุ่น คุณหลงอยู่ในโลกแห่งความฝัน เกรงว่าเปิดตาตื่นแล้วโลกใบนี้จะกลายเป็นโลกอันน่าสะพึง?

เอาหละ…ลองสมมติว่าวันนี้เป็นวันพิเศษ เป็นวันแห่งวัยเด็กของคุณ ตื่นนอนแล้ว จัดแจงกับตัวเอง อย่างช้า ๆ ไม่รีบร้อน เดินย่องไปในสวนเหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งค้นพบโลกในนิทานอันแสน มหัศจรรย์ โลกใบนั้นเต็มไปด้วยสีสันระยิบระยับ มองทางไหนก็แปลกตาไม่คุ้นชิน

คุณสมมติว่าวันนี้เป็นวันแห่งหยดน้ำค้าง - แน่หละ…อาจธรรมดา แต่มหัศจรรย์แห่งหยดน้ำค้างไม่ใช่สิ่งเพ้อฝัน หากเป็นความจริงที่เกิดขึ้นทุกวันในช่วงเดือนนี้ ของทุกปี - ทุกปี ใบหญ้าที่ถูกกัดกินจากหนอนบางชนิด เป็นรูเว้าแหว่งเหมือนงานศิลปะไร้รูปไร้นาม น้ำค้างเลือกที่จะหย่อนตัวเองลงในช่องนั้น

เพ่งมองดี ๆ สิ…โลกอีกใบซ่อนอยู่ที่นั่น โลกคู่ขนานในนวนิยายวิทยาศาสตร์ หรือโลกในมุมมองของค้างคาว เป็นภาพหัวกลับ ทุกภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าคุณห้อยหัวกลับทิศกลับทางอย่างน่าพิศวง นี่คือแรงบันดาลใจที่จะสร้างเลนส์นูนของนักวิทยาศาสตร์?

ทุ่งหญ้าที่เมื่อวานคุณยังเห็นฝูงวัวเดินเคี้ยวเอื้องอยู่หยับ ๆ วันนี้ตอนเช้าภาพมันเปลี่ยนไป….แมงมุมตัวเล็กทอพรมสีขาวเป็นร้อยเป็นพัน ปูลาดบนยอดหญ้า ขึงพรืดเหมือนแผ่นเงินอันมีค่าจากยอดหญ้านั้นสู่ยอดหญ้านี้  ตึงเหมือนเตียงสปริงของนักเล่นยิมนาสติก น้ำค้างเลือกหยดพรมหว่านพรูลงบนแผ่นใยนั้น หยดเล็กหยดน้อย บ้างดูละเอียดกระจิริด บ้างหยดกลมสะท้อนแสงเช้าเข้าตาคุณ แสงสะท้อนนั้นทอประกายแสงรุ้งวูบวาบ

…นี่โลกมนุษย์ใช่ไหม เรารีบเร่งเดินทางไกลเพื่อสิ่งใด หรือเพื่อมองสรรพสิ่งใกล้ตัวให้เด่นชัดขึ้นหรืออย่างไร ?

ทุกเช้า มวลแมลงหลากหลายออกไปทำงาน คุณย่องตามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผึ้งตัวน้อยกอดก้อนสีเหลืองสองก้อนข้างตัวอย่างทะนุถนอมเสมือนถุงทองคำอันล้ำค่า เธอค่อย ๆ สลัดเอาผงเกสรเล็ก ๆ นับร้อยนับพันลงมาประตัว แต้มขน ก่อนจะถูกปัดด้วยขนอ่อนบาง ๆ ที่ขา เหมือนแปรงขนละเอียด มารวมกัน หลังจากนั้นถุงทองสองถุงจะเติบโต

 แล้วมันจะกลับรัง…ถุงทองนั้นจะเปลี่ยนเป็นพลังงานให้กับนางพญา ตัวอ่อน ฯลฯ ขยันใช่ไหมผึ้งงาน ผลพลอยได้คือดอกข้าว ดอกฟักทอง ดอกไม้ ดอกข้าวโพด ได้รับการผสมเกสรเรียบร้อย รอวันที่เม็ดของพืชพวกนั้นจะเติบโตออกผล ติดเมล็ด – สืบต่อเผ่าพันธุ์

ยามเช้าของอีกหลายวันต่อมา คุณตื่นแต่เช้า เดินลุยน้ำค้างไปยังผืนนาของคุณ หรี่ตามองทุ่งสีทองแห่งนั้น แสงสะท้อนแว๊บ ๆ เปลี่ยนสีตามจังหวะการพัดไกวเบา ๆ ของสายลมเอื่อย คุณมุ่งตรงไปยังจุดเล็ก ๆ นั้น น้ำค้างอีกแล้ว น้ำค้างสะท้อนแสงแรกของเช้าวันนี้ ภาพสะท้อนหัวกลับอีกแล้ว