ไปแม่วงก์คราวนี้ตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปถ่ายรูป แต่ก็ต้องผิดหวังในวันแรกเพราะอดใจไม่ได้เวลาเจอนกเยอะๆ

แม้ว่าฝนจะตกบ้างแต่ก็มีนกเรื่อยๆ ขาขึ้นได้เจอ Pin-tailed Green Pigeon เป็นนกใหม่ของเพื่อนหลายๆคน

แต่ทีเด็ดนั้นมาตอนสายๆหลังจากที่กางเต็นท์เรียบร้อยแล้วเพราะเจอทั้ง Maroon Oriole, Red-billed Scimitar Babbler, Large Scimitar Babbler, Moutain HE และที่สำคัญยังเจอ Oriental Honey Buzzard อพยพผ่านอีกด้วย

แต่หลังจากนั้นส่วนใหญ่จะไม่ค่อยได้เงยหน้ามองนกเท่าไหร่จะเป็น ก้มหน้าถ่ายดอกไม้หรือไม่ก็นอนมากกว่า โดยเฉพาะรูปเกสรดอกบัวตองนี่อดใจไม่ได้ต้องถ่ายกลับมาทุกทีเลย

ไม่รู้ทำไมเวลาไปแม่วงก์ทีไรมักจะรู้สึกดีทุกที สงสัยคงเป็นที่แรกที่ทำให้ก้าวเข้ามาบนเส้นทางดูนก

ถ้าเคยสังเกตนกที่เห็นจะเห็นได้ว่าบางครั้งในช่วงเวลาเดียวกันเราจะเจอทั้งนกที่มีสภาพขนดีสีสดและนกที่ขนรุ่งริ่งและสีซีด ซึ่งการที่เราสังเกตสภาพขนของนกและนำมาเปรียบเทียบกับเวลาที่เจอจะทำให้เราสามารถจำแนกอายุของนกได้คร่าวๆ

จากรูปด้านบนจะเห็นว่าโดยทั่วไปนกจะมีการผลัดขนก่อนและหลัง breeding ซึ่งจะนำมาใช้เปรียบเทียบกับนกเด็กซึ่งหลังจากเกิดมาในขนชุด juvinile แล้วก็จะผลัดเข้าสู้ขน adult แต่ก็ยังไม่ทั้งตัวจะยังคงสามารถเห็นร่องรอยของขนเด็กได้แต่หลังจากนกเด็กผลัดขนทั้งหมดเข้าสู่ชุดผสมพันธุ์ในคร้งแรกแล้วเราจะไม่สามารถกำหนดอายุนกได้ สามารถกำหนดได้เพียงแค่เป็นนกที่โตแล้วเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น

ถ้าเราเจอนกตอนปลายฝนในสภาพที่สดใหม่และไม่มีร่อยรอยของการผลัดขนเก่าออกก็จะประมาณได้ว่าเป็นนกที่เกิดในปีนั้นเพราะโดยทั่วไปนกในปีแรกจะยังไม่มีการผลัดขนบิน

แต่ถ้าเราไปเจอนกตอนปลายหนาวจะพบว่านกปีแรก(first winter)จะมีขนที่คุณภาพด้อยกว่าเพราะมีระยะเวลาที่ใช้มานานกว่านกโตเต็มวัย

 ส่วนนกที่เจอตอนกลางฤดูผสมพันธุ์จะแยกได้ชัดเจนระหว่านกที่เกิดใหม่กับนกเต็มวัยเพราะขนของนกเกิดใหม่จะแตกต่างจากตัวเต็มวัยอย่างชัดเจน

 การจำแนกอายุนี้จะใช้ได้เฉพาะนกส่วนใหญ่เท่านั้น จะใช้กับนกที่ใช้เวลาโดเต็มวัยนานกว่าหนึ่งปีไม่ได้ เช่น เหยี่ยว นกนางนวลบางประเภท ฯลฯ