…ฉันจะถ่ายภาพเธอ อิอิ

ปาย ครั้งแรกที่ผมได้ยินแล้วสะกิดหูผมนั้น ผมได้ยินครั้งแรกจากปากของ ‘น้ามือหมุน’ น้าคนนี้ผมค่อนข้างจะนับถือแกนะ แต่ก็น้าเค้าก้อชอบพูดจาแบบผู้สูงอายุอยู่บ่อยๆ ผมเลยไม่อยากคุยกับน้าเค้าสักเท่าไหร่ ประโยคที่ผมได้ยินมานั้นนั้นนี่ประมาณว่าน้าแก (จริงๆ เรียก ‘ลุง’ ก็ได้นะเนี่ย) คุยว่าแกไปปายมาตั้งแต่สมัยยูโทปายโน่น มันอย่างโน้น มันอย่างนี้นะ ทำให้ผมหมั่น… เอ๊ย!! จำคำว่า ‘ปาย’ ได้ขึ้นใจเลยทีเดียว

ภาพตัวเมืองปายจากวัดพระธาตุแม่เย็น (คลิ๊กเพื่อดูภาพใหญ่)

ปายเป็นเมืองเล็กๆ ก็จริง แต่ถ้าจะให้มีเวลาเที่ยวให้ทั่วทุกแหล่งท่องเที่ยวใกล้ๆ ปาย คุณอาจจะต้องใช้เวลาหลายวันหน่อย อย่างผมไปอยู่สามวันสองคืน ก็ไปเที่ยวได้สองเส้น คือ เส้นวัดน้ำฮูไปไหว้พระพี่นางสุพรรณกัลยา แล้วไปต่อที่หมู่บ้านจีนยูนาน เสียดายที่ยางแตกเสียก่อนผมเลยไม่ได้ไปต่อ ส่วนอีกวันนึงผมเลือกขี่มอเตอร์ไซค์ไปห้วยน้ำดัง (ไกลโคตร, ความสามารถเฉพาะตัวห้ามลองเลียนแบบ)

ส่วนในตัวเมืองก็ธรรมดาทั่วไป ร้านอินเตอร์เนต ร้านเหล้า ร้านของที่ระลึก ตรึม… แต่ร้านที่เด่นๆ ใครมาแล้วก็ต้องไปก็จะมี ‘ร้านมิตรไทย’ กับ ‘ร้าน All about coffee’ สองร้านนี้จะอยู่ตรงข้ามกันครับ อืม จริงๆ ยังมีร้านส้มตำหน้าอำเภอที่ผมอยากจะแนะนำ แต่… เวงหล่ะ จำชื่อไม่ได้อ่ะ - -’

บรรยากาศร้านมิตรไทยใครชอบถ่ายภาพหล่ะเพลินเลยหล่ะ…

(read more » )

หลังจากนั่งรถจนหลับแล้ว หลับอีกไปหลายรอบ ผมก็เดินทางมาถึง ‘ดินแดนแห่งความฝัน’ ของผม เพียงแต่ว่าพอถึงท่ารถที่ปาย ผมก็รู้สึกเหมือนตัวเองโดนตบกะโหลกอย่างแรง… “สาดดด, นี่มันข้าวสารนี่หว่า?” นี่ผมไม่ได้นึกในใจอย่างเดียวนะ แต่บ่นออกมาด้วย เพราะที่ใครๆ ว่าที่นี่นั้นเป็นที่ๆ อย่างที่ผมฝัน ประมาณว่าสัมผัสชีวิต ใกล้ชิดธรรมชาตินั้นมันไม่จริงเลยสักนิดเดียว มันห่างไกลเหลือเกิน…

ใครว่าปายคือยูโทเปีย… สิบปีก่อนมั้งนั่น

แต่จริงๆ พอผมอยู่ที่นี่ได้สอง-สามวันก็ถึงจะได้รู้ว่า จริงๆ ไอ้อย่างที่ผมวาดฝันไว้ มันก็มีอยู่เหมือนกันเพียงแต่ว่ามันอยู่นอกเขตเมืองออกไป…

การเดินทางมาปายครั้งนี้ ผมเดินทางมาจากแม่ฮ่องสอน โดยอยู่ที่แม่ฮ่องสอนสองคืน ปางอุ๋งคืนนึง แล้วก็มาต่อที่ปายอีกสามคืน ก่อนจะเดินทางต่อไปยังเชียงใหม่อีกสามคืน นับว่าเป็นการเดินทางที่ยาวนานมาก แต่การจะเดินทางมาปายนั้นจริงๆ จะมาจากเชียงใหม่ก็ได้ แต่ผมก็ไม่เคยไปปายจากเชียงใหม่เหมือนกันนะ

(read more » )