พักนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ (จริงๆ รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ขี้เกียจพูด เดี๋ยวพาลให้คนไม่มาอ่านบล็อค 55) ก็เลยทำให้ทำอะไรที่ต้องใช้สมาธิมากๆ ไม่ได้อีกแล้ว เครียดอย่างแรง คงต้องพักสักระยะ
เมื่อวานไปศูนย์โซนี่ที่สีลมมา เอากล้องไปทำความสะอาด CCD ไหนๆ ก็ผ่านไปแล้ว เลยต้องแวะไปกินส้มตำสักหน่อยน่า…
ร้านนี้อยู่ในซอยสีลม 9 เป็นร้านริมถนน เปิดตั้งแต่บ่าย 3 ได้มั้งครับ ช่วงที่น่าแวะไปกินก็คือช่วงบ่าย 4-6 โมง เพราะคนยังไม่เยอะสักเท่าไหร่ ทำให้ได้อาหารเร็ว ไปช่วงเยอะๆ เค้าจะรอทำพร้อมกันครับ รวมๆ แล้วสะอาดและอร่อย ราคาก็ถือว่าโอเคครับกับคุณภาพอย่างนี้
โย่ว… ส้มตำรสดี ข้าวเหนียวนึ่งก็นึ่งออกมาได้ถูกใจผมมากเลยเป็นเม็ด ไม่นิ่ม ไม่แข็งจนเกินไป เวลาปั้นแล้วไม่ติดมือมาก คอหมูย่างก็อร่อยครับ
ทั้งหมดคอหมูย่าง, ลาบเป็ด (ยโส), ส้มตำปู, ข้าวเหนียวสอง, หนมจีน, น้ำแข็งถัง + น้ำเปล่า 2 ทั้งหมด 170 บาทครับผ้ม…
ว่าแล้วขอตัวไปอู้งานก่อนนะครับ อิอิ
อารัมภบท : บักกุ๊ตเต๋นี่ไม่ได้เป็นฮ่องเต้ หรือไม่ได้เป็นศิลปิน K-pop มาก่อนนะครับ แต่เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในประเภทซุป นิยมเสิร์ฟทานพร้อมข้าว เป็นอาหารที่พบเห็นได้มากในสิงค์โปร์และมาเลเซีย เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมนึกขึ้นทีไรเป็นต้องน้ำลายไหลทุกที ถึงแม้ว่าของเก่าผมจะไม่เคยเขียนถึงบักกุตเต๋เจ้านี้มาก่อนเลยก็ตาม แต่เห็นรูปร้านนี้ทีไร ไม่ไหวแว้วว น้ำลายไหลทุกที อิอิ เลยต้องแยกออกมาเขียนเป็นตอนเดี่ยวๆ โดยเฉพาะให้เค้าเลย เพราะอร่อยจริงๆ!!
หลังจากที่ล้อเครื่องบินแตะสนามบิน Malaysian Airport ของสายการบิน Air Asia เป็นที่เรียบร้อย พวกเราก็ไม่ต้องทำอะไรมาก นู๋แนนบอกว่าเดี๋ยวมีป๋า เอ๊ย!! มีรถมารับเป็นรถโค๊ทขนาดใหญ่ ก็แบบรถทัวร์บ้านเรานี่แหล่ะ มารับถึงสนามบินเลย เพื่อไปส่งเรายังที่พักก็คือ Borneo Backpackers ระหว่างทางไกด์ก็ชวนคุยไปเรื่องเปื่อย แต่คุยก็สนุกมากๆ ครับ ทำให้ลืมความหิวไปเสียสนิทเลย แต่พอมาถึงที่พักนี่สิ ท้องของพวกเราก็เริ่มจะป่วนทุกๆ คนแล้ว หิวมาก งานนี้น้าโป้ก็เลยต้องออกเดินทางเพื่อให้พวกเราหาอะไรรองท้องกัน
พอเดินออกมาหน้า B.B. น้าโป้ก็นำพวกเราตรงไปทางถนนสู่ทะเล แต่พอเดินผ่านแยกไปสองแยก เราก็เดินเลี้ยวขวา บริเวณนั้นมีร้านขายอาหารอยู่เจ้าสองเจ้า พวกเราก็เลือกกันอยู่พักนึง จนทนไม่ได้เอาร้านไหนก็ได้ นี่แหล่ะ ร้านนี้แหล่ะ
‘Kedai Kopi Kwong Tung Chai Kolombong’ อ่านว่าอะไรเนี่ย ชักสยอง แต่ตอนนั้นผมยังไม่เห็นคำว่า ‘BAH KUT TEH’ (ซึ่งจริงๆ ผมว่าร้านเค้าเขียนผิดนะ)
ตอนแรกพอนั่งพรึ่บลงไปแล้วผมเครียดมากเลย มื้อแรกในต่างประเทศวุ้ย เอาไงดีวะ โชคดีที่มากันเยอะนะเนี่ย ไม่งั้นคงต้องจรไปกิน KFC แน่ๆ แต่สักพักเมนูก็มา แค่แว๊บเดียวก็ได้ยินเสียงใครสักคนพูดขึ้นมาว่า ‘บักกุ๊ตเต๋’ ทำให้ผมถึงกับขนลุกซู่ขึ้นมาเลย เพราะเคยมีประสบการณ์กินบักกุ๊ตเต๋ที่อุทัยธานีมาครั้งนึง ตอนนั้นไปงานแต่งงานของเพื่อน และในงานก็มีบักกุ๊ตเต๋มาเสิร์ฟด้วย แต่รสชาตินั้นผมบอกตรงๆ ว่า “เข็ด”
หึ… สิบคนสั่งมาสองหม้อ ไอ้เราก็ได้แต่บ่นในใจว่า ‘สั่งมาทำไมตั้งเยอะตั้งแยะฟะ แล้วมันจะหมดไหม๊เนี่ย!!’ แต่ด้วยความหิว และมันเลือกไม่ได้แล้ว เอาก็เอาวะ ซึ่งพอเค้าเสิร์ฟมาที่โต๊ะเท่านั้นแหล่ะ…
โอ๊วส์พระเจ้า!! ต้นตำรับมันเจ๋งอย่างนี้นี่เอง…
ว่าแล้วถ้าจำไม่ผิด รู้สึกวันนั้นจะโดนไปสี่หม้อ และพวกเราก็วนมากินร้านนี้กันอีกตั้งสามครั้งเห็นจะได้ นอกจากบักกุ๊ตเต๋จะอร่อยแล้วอาหารร้านนี้ก็อร่อยไปเสียหมดทุกอย่าง ราคาอาหารก็ไม่แพงเสียด้วยครับ อร่อยขนาดว่าถึงระหว่างทานพวกเราจะแซวกันว่าบักกุ๊ตเต๋ที่กินอยู่นั้นทำมาจากเนื้อหมา (เพราะเราไม่ค่อยเห็นหมาเดินในโกตาเลย น้อยมากๆ) หรือว่าทำจากเนื้อของสัตว์ประหลาดคินาบาลู (เป็นทากชนิดหนึ่งขนาดใหญ่มาก ยาวประมาณ 10 นิ้ว ลำตัวกลวงเหมือนลำไส้ แต่มีลักษณะเป็นปล้องๆ ดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินไส้เดือนขนาดยักษ์บนคินาบาลูที่มีขนาดพอๆ กันเป็นอาหาร, ผมยังไม่มีรูปของมันเลย เห็นว่าพบได้ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ แต่ผมไปเที่ยวช่วงพฤษภาคม) ก็ยังไม่มีใครหยุดกินอ่ะ คิดดู
‘บักกุ๊ตเต๋’ เท่าที่ผมศึกษามาจะมีหลายอย่าง แต่อย่างที่ผมไปกินนั้น จะใส่น้ำ ลูกชิ้น (อร่อยมาก ไม่เหมือนบ้านเรา) เนื้อเข้าใจว่าจะเป็นเนื้อหมู กับเครื่องในต่างๆ ผักนี่รู้สึกจะไม่มี มีแต่ใส่เห็ดเท่านั้น (ถ้าจำไม่ผิด เอ… หรือผมแย่งเขากินไม่ทันกันหว่า??) แต่ในรูปตามอินเตอร์เนตหรือตามแหล่งอื่นๆ ก็เห็นว่ามีใส่ผักด้วยแฮะ รสชาติก็ถือว่าแปลกสำหรับคนบ้านเรา คือ บางๆ ไม่จัด แต่อร่อย
(read more » )
