แหมสบายใจ…

จริงๆ แล้วอาทิตย์นี้เขามีลอยโคมยี่เปงกันที่เชียงใหม่ ตอนแรกผมก็ลุ้นว่าจะไปเหมือนกัน แต่คิดไปคิดมาแล้ว เจ้า D2Hs กล้องใหม่ที่ได้มาก็ยังไม่ได้เก่งอะไรสักเท่าไหร่นัก ถ้าเทียบกับ Nikon D3 ก็เลยว่าอย่าเพิ่งใจร้อนไปดีกว่า รอดูรูปของเพื่อนๆ แล้วค่อยแสล๋นไปเมื่อพร้อม แล้วผมก็ไปถ่ายงานแต่งแทน

ด้วยกล้องตัวใหม่ ผมมีความสุขมากๆ

ผมสลัดความรู้สึกว่า ชีวิตนี้ไม่ได้เป็นของตัวของผมเองออกไปจนสิ้น ส่วนมันดียังไงผมคงไม่บอกหรอก เดี๋ยวจะมีคนประสาทมาว่าผมปลุกปั่น ให้คนไปซื้อกล้องแพงๆ ซึ่งจริงๆ แล้วผมว่า คนจะซื้อกล้องแพงๆ นั้น เขาย่อมรู้ตัวของเขาดีว่ากำลังทำอะไร? (ถ้าไม่ใช่คนบ้าเสียสติอ่ะนะ) หลังจากจบงานแต่ง เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมก็คงจะต้องทำบุญกรวดน้ำ ที่เคยได้ด่า ผีกล้องฟิล์ม ผีล้าหลัง ผีไม่เป็น ผีอ่อนหัด ผีขี้โม้ ผีหลอกเด็ก จนพวกไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดไปหมดแล้ว…

แต่ขอให้ผีทุกตนจงสงบ จนกว่าผมจะตั้งตัวได้ก่อนแล้วกัน ไม่งั้นของดี “ถึงหน้าบ้านท่านแน่นอน”

ยังไม่ได้ให้อภัย คราวนี้แค่กรวดน้ำให้เฉยๆ :)