วันนี้ผมจะพาเที่ยวเมซิเลากัน มาดูของดีเมซิเลา

เมอซิเลาอยู่ในอุทยานแห่งชาติคินาบาลูนี่แหล่ะครับ คือ ทางขึ้นไปสู่ยอดคินาบาลูนี่จะมีสองทาง คือ ทางทิมโปฮอนเกจ (Timpohon gate) เพราะทางเมซิเลายาวกว่าอีกทาง (10 Km. ทิมโปฮอร์น ยาว 8.5 Km.) และค่อนข้างจะเดินลำบากเนื่องจากผ่านเขาหลายลูกต้องเดินขึ้นลงอยู่ตลอดเวลาพวกเราจึงเลือกที่จะขึ้นคินาบาลูทางทิมโปฮอน และเดินลงทางเมอซิเลา แต่ทางเมซิเลา (Mesilau summit trail) นี่ป่าจะอุดมสมบูรณ์กว่าทางทิมโบฮอรน์มากๆ (Timbohon summit trail) พวกเราแก๊งค์สีรุ้งเลยต้องแวะมาเที่ยวกันที่เมซิเลานี่กันก่อน เพราะวันลงคงเที่ยวเมซิเลาไม่ไหว

ที่นี่เราพบเพื่อนร่วมทางเป็นกลุ่มชาวไทยที่มาเที่ยวคินาบาลูเหมือนกันด้วย คนไทยมาเที่ยวที่นี่กันเยอะครับ มีเจอที่ Poring ด้วยมาเที่ยวกับแฟนฝรั่ง ที่นี่ฝนตกเกือบทุกวัน พวกเราต้องใส่เสื้อกันฝนตลอด ภาพบางภาพก็ต้องถ่ายกันกลางฝน (ภาพกลาง) ส่วนภาพทางซ้ายจริงๆ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก เพียงแต่ว่าผมอยากหลอกจับมือหนูแนนเท่านั้น ก็เลยหาเรื่องถ่ายภาพ แล้วให้หนูแนนถือแฟลช อิอิ ภาพนี้ผมใช้แมนนวลแฟลชกับกล้อง FM2 คำนวณจนปวดหัว ดีที่เส้นเลือดในสมองไม่แตก…

ที่นี่ผมฟังไกด์ไม่รู้เรื่อง เพราะว่าเป็นคนไทยแท้ๆ แถมไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษอะไรนัก ก็เลยงงเต็ก อะไรบ้างก็ไม่รู้ ที่แน่ๆ ที่นี่จะมีต้น “หม้อข้าวหม้องแกงลิง” ที่ใหญ่ที่สุดในโลก หรือมีชื่อเต็มๆ ว่า Nepenthes Raja หรือ “หม้อข้าวหม้อแกงราชา” นั่นเอง แต่ก่อนจะไปถึงหม้อใหญ่ ผมขอพูดถึงหม้อเล็ก หม้อน้อยเสียหน่อย และต้องออกตัวอีกครั้งว่าผมเป็นแค่นักถ่ายภาพ และนักท่องเที่ยวครับ ไม่ได้เป็นมืออาชีพอะไรทางด้านนี้เลยไม่ค่อยรู้อะไรลึกนัก

ทั้งหมดที่ผมรู้ก็คือ ที่บอร์เนียวนี่มีหม้อข้าวหม้อแกงทั้งหมด 21 ชนิด และมี 8 ชนิด ที่มีไม่เหมือนที่ใดในโลก

จบข่าว อิอิ

ส่วนหม้อข้าว หม้อแกงราชานั้นหน้าตามันเป็นอย่างนี้ครับ

ส่วนผมเอง เวลาเห็นคนในภาพทีไร เป็นต้องหน้า… เอ๊ย!! ดูขนาดความใหญ่ของหม้อข้าวหม้อแกงราชา ขนาดใหญ่ที่สุดในโลกนี่วัดความจุของมันเป็นลิตรเลยทีเดียว ดังที่เห็นในภาพ ใบของมันแทบจะเท่าคนทีเดียวครับ อ้อ หม้อข้าวหม้อแกงบ้านเรา ถ้าจะเอาที่หาดูได้ง่ายๆ ก็ต้องไปภูกระดึง แต่ขนาดมันจะเล็กไปไม่หน่อยนะ ยิ่งเอามาเทียบกันนี่ถึงกับหดหู่เลยทีเดียวหล่ะ…

ไม่เป็นไรน่า ขนาดมันไม่ใช่เรื่องสำคัญ :P