Borneo Backpackers คือ ที่ที่พวกเราแก๊งค์สีรุ้งไปแวะพักที่โกตา คินาบาลู เรามีโปรแกรมอยู่ที่นั่นหลายวันทีเดียว โดยเหมาดอม (domitory : เป็นห้องแบบนอนรวม เข้าใจว่าเรียกที่พักแบบนี้ว่าโฮสเทลหรือไงเนี่ย? ไว้ผมขออนุญาติพี่กิ๊กเพื่อเอาลิ๊งค์มาแปะให้อ่านกัน) นอนกันห้องนึงเรยสิบคน บรรยากาศภายในก็ถือว่าน่าอยู่ครับ ไม่เสียดายตัง มีอินเตอร์เนต มีทีวี ตู้เย็น มีห้องน้ำด้วยแต่ทุกอย่างเป็นของใช้ส่วนรวมนะ แต่เอาเป็นว่ารายละเอียดอ่านในเวบเค้าจะดีกว่า…

อ่ะ มาดูบรรยากาศภายในกัน…

(read more » )

เฮ้อ… จบซะแระ (บางคนอาจจะบ่น “เฮ้อ… จบซะที” 555) หลังจากเราสองคนขึ้นไป ‘พักผ่อน’ กันบนภูกระดึงกันจนเมื่อย เราก็ถึงเวลาที่จะต้องถอนทัพกลับกรุงฯ กัน…

ตอนขาลงนั้นไม่ได้ยากลำบากอะไรสักเท่าไหร่ แต่ก็ขอเตือนไว้ว่ามันก็เหมือนกับการที่เราลงจากที่สูง เช่น ภูฯ หรือเขาทุกๆ ที่ คือ ระวังเล็บขบ!! เอ๊ะ เค้าเรียกว่า ‘เล็บขบ’ หรือเปล่า? ผมก็ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆ เล็บผมเสียไปเล็บนึงก็เพราะกระยิ่ม ยิ้มย่องในใจว่าตัวเองเดินเซียนเล็บไม่ยอมเสียสักเล็บนี่แหล่ะ เลยใส่รองเท้าผ้าใบลงภูสอยดาว ปรากฎว่า เรียบร้อยครับ เล็บนิ้วโป้งผมไม่ติดกับนิ้วเท้าไปครึ่งเล็บได้ ทุกวันนี้ต้องมานั่งทำความสะอาดเล็บนี้ทุกวัน ปีครึ่งแล้ว… (ที่มันไม่หายก็คงจะเพราะงี้แหล่ะ 55)

เอาเป็นว่า ถ้าใส่รองเท้าผ้าใบก็อย่ารีบร้อนเดินลงเขากันแระกันหล่ะครับ เล็บจะเสียได้

(read more » )

พักนี้ผมไม่ได้มาอัพบล็อคสักเท่าไหร่ ก็ไม่ใช่ว่าจะเกิดอะไรดีๆ กับผม เช่น ถูกหวยเลยออกเที่ยวรอบโลกหรืออะไรก็ตาม แต่ผมมีปัญหากับคีย์บอร์ดของผมมากๆ เลย เดี๋ยวพิมพ์ได้ เดี๋ยวพิมพ์ไม่ได้บ้างหล่ะ ใครมี Mac Mini (Intel) ขายได้ถูกๆ ช่วยผมหน่อยก็แล้วกัน อิอิ

เอาเป็นว่าผมจะไม่พิมพ์มากนะ เพราะตอนนี้มีแต่เรื่องจะบ่นอ่ะครับ อิอิ

มาคราวนี้ก็ลืมเรื่องน้ำตกไปเสียสนิท ตอนขึ้นไปก็คิดแต่ว่าจะเข้าป่าปิด เพราะเป็นส่วนที่ผมไม่เคยเข้าไปเลย แต่พอเจอสภาพอากาศเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่ได้เดินเที่ยวที่ไหนเลย เพราะฝนตกทั้งวัน แถมได้คุยกับพี่พรชัย เลิศมาลา เจ้าของตำนานภูกระดึงเข้าไป ผมกับฮะหนุ่ยก็ขี้เกียจเดินแล้ว ฟังพี่เขาเล่าเรื่องให้ฟังสนุกกว่า (ซะงั้น) ไว้ปีหน้าค่อยไปเก็บป่าปิด กับน้ำตกใหม่ ว่าจะหาเวลาไปซักอาทิตย์ อิอิ คือ เผื่อเวลาสำหรับนอนอืดด้วยหง่ะ อากาศช่วงนี้มันน่านอน :P

แต่ถ้าฟ้าเปิด มีแสง และชอบถ่ายภาพ ผมว่ามาภูกระดึงช่วงหน้าฝนนี่เด็ดมาก ไว้เปิดภูฯ (1 ต.ค.) ก็ไม่แน่ว่าจะไปอีก เพราะอย่างที่ผมย้ำบ่อยๆ ฟ้าหลังฝน ใบไม้กับหยาดน้ำค้าง ป่าท่ามกลางสายหมอก มันช่างน่าประทับใจจริงๆเสียดาย ที่ผมยังอ่อนประสบการณ์ในการถ่ายภาพในช่วงเวลานี้มากไปหน่อย เลยตะกุกตะกัก ภาพบางภาพสวยๆ ก็ไม่ได้ถ่ายมาเพราะกลัวกล้องจะโดนน้ำซะงั้น

ดูภาพกันดีกว่า…

ดูภาพขนาดใหญ่ (1280×857 pixels)

เชิญชม บรรยากาศและภาพในวันฝนพรำ…

ยังมีอีกเยอะครับ…

(read more » )