ระหว่างที่ผมกำลังเปลี่ยนฟิล์มอยู่นั้นเอง (ใช้กล้องฟิล์มด้วยเหรอเนี่ย, ครับ กำลังจะหลงถูกกลับมาใช้ดิจิตอลแล้ว) ก็มีลุงคนหนึ่งแกเดินเข้ามาหา ชื่อว่าลุงสังวาลย์ โพธิ ทำอาชีพบริการนำเที่ยวสถานที่ต่างๆ ในจังหวัดแม่ฮ่องสอนและจังหวัดใกล้เคียง แกก็มาถามว่าเคยไปเที่ยวปางอุ๋งไหม? อ่ะ แน่นอนผมเพิ่งเคยมาแม่ฮ่องสอนเป็นครั้งแรกอ่ะนะ สอบถามไป สอบถามมา แกก็บอกว่า แกรับจ้างพาเที่ยวได้นะ หลังจากตกลงราคากันอยู่พักนึง ผมก็ขอเบอร์โทร. ของลุงแกมาเผื่อว่าจะได้ไปเที่ยวปางอุ๋งสักที…

เช้าวันรุ่งขึ้นผมก็เลยตัดสินใจ เอาวะ ลองเหมารถลุงแกไปเที่ยวดูสักที เพราะในโปรแกรมนั้นเยอะเหลือเกิน คือ ไปเที่ยวหมู่บ้านกระเหรี่ยงคอยาว บ้านห้วยเสือเฒ่า บ้านรักไทย แล้วขึ้นปางอุ๋ง เสร็จแล้วมาต่อพระตำหนักปางตอง กับภูโคลนปิดท้าย ผมก็เลยตกลง (แต่สุดท้ายไม่ได้ไปปางตอง กับภูโคลน เพราะลุงแกวิ่งรอก เดี๋ยวจะไปรับคนต่อไม่ทัน - -’)           เช้าวันถัดมา ลุงก็มารับผมตามที่นัด และออกเดินทางไปเที่ยวหมู่บ้านกระเหรี่ยงคอยาวกันก่อน ที่นี่เป็นที่ๆ ผมอยากมานานแล้ว เพราะเคยเห็นกระเหรี่ยงคอยาวแต่ในรูป วันนี้แหล่ะจะได้เห็นกระเหรี่ยงคอยาวตัวจริง เสียงจริงอย่างที่เคยวาดฝันไว้… ประหม่าเล็กน้อย เหมือนเล่น MSN แล้วนัดสาวมาเจอเป็นครั้งแรก ‘ผมจะได้ภาพดีๆ กลับไปบ้างหรือเปล่านะ?’ ประโยคในใจผมประโยคนี้ผมจำได้แม่นเลย ก็ผมอยากได้ภาพสวยๆ จริงๆ และแล้วความประหม่าก็เริ่มจะจางหายไปเมื่อผมเดินเข้าสู่หมู่บ้าน ออกจะเช้าไปหน่อยเพราะผมไปถึงที่นั่นราวๆ แปดโมงเช้า ยังไม่มีนักท่องเที่ยวสักคนเลย และมีเด็กมาเล่นกันอยู่ที่ลานหมู่บ้านหลายคนทีเดียว ถือว่าเป็นการเริ่มต้นวันที่ดีมาก…

จริงๆ ผมก็ลืมบอกไปว่า กระเหรี่ยงคอยาวนั้นมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “ปาดอง” ครับ

ผมก็เดินเล่นอยู่สักพักหนึ่ง บ้านห้วยเสือเฒ่านั้นเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ตลอดทางหมู่บ้านจะมีของที่ระลึกขายอยู่ให้เราสามารถเลือกซื้อได้ตามอัธยาศัย ถ้ารักจะถ่ายภาพหล่ะก็ต้องมาแต่วันนะครับ เพราะว่าพอสายหน่อยก็จะมีทัวร์ชาวต่างประเทศมาลง คราวนี้จะถ่ายภาพก็ยากแล้วหล่ะ

ภาพที่เห็นสว่างๆ นั้นเป็นภาพที่ได้จากกล้องดิจิตอล ส่วนภาพที่มืดนั้นเป็นภาพจากฟิล์มซึ่งผมนำไปพุชผิดม้วน ม้วนนี้จริงๆ แล้วต้องเอาไปพุชแต่ดันจำสลับกับอีกม้วน ช่างน่าเศร้าเสียนี่กระไร…

ฟิล์มสไลด์นะ ไม่น่าเลย ฮือๆ

พอเดินเที่ยวรอบหมู่บ้านอีกสักพักผมก็เริ่มรู้สึกว่านักท่องเที่ยวนั้นชักมากขึ้นทุกที เลยต้องออกเดินทางต่อเสียแล้ว แต่ก็ประทับใจมากครับ ต้องขอบคุณนางแบบทุกๆ คนเลยที่ทำให้ผมได้มีภาพดีๆ เก็บไว้เป็นความทรงจำ ว่าผมได้ทำความฝันสำเร็จไปอีกฝันหนึ่งแล้ว…

อาทิตย์หน้าผมจะไปเที่ยวเกาะเกร็ดแล้ว เนื่องจากมีงานเป็นงานใหญ่พอสมควร แต่ไม่ใช่งานมงคลนะครับ ผมก็จำรายละเอียดไม่ได้แล้ว

ใครอยากไปถ่ายภาพก็เชิญเลย แต่วันนี้ผมหงุดหงิดแระ

พิมพ์ไปตั้งเยอะ ดันลืมเซฟเสียได้…

หลายท่านฟังแล้วอาจจะนึกไปต่างๆ นานา แต่ข่าวที่ผมได้ยินมาก็เป็นอย่างหัวข้อ ผมได้เดินทางไปภูหลวงเป็นระยะเวลา 3 วัน 2 คืน โดยออกจากกรุงเทพฯ ตอน 2 ทุ่มวันศุกร์ กลับมาถึงกรุงเทพฯ ก็ 2 ทุ่มของวันจันทร์ สำหรับทริปนี้ก็เป็นทริปเหมาะสำหรับมือใหม่หัดเที่ยวภูหลวง ก็คือ วันแรกเช้าก็แวะที่อุทยานแห่งชาติภูเรือ พอเริ่มเที่ยงก็ขึ้นภูหลวง และออกเดินเที่ยวลานสุริยัน เช้าวันที่สองก็เดินทางไปเที่ยวผาเตลิ่น ผาสมเด็จ และเดินเท้าไปชมรอยเท้าไดโนเสาร์ สำหรับการเดินทางวันนี้ผมแนะนำว่า ควรจะเป็นผู้ที่มีสุขภาพสมบูรณ์และมีอุปกรณ์กันแดดมาด้วย จะได้สนุกในการท่องเที่ยว พอเช้าวันสุดท้ายก็เริ่มเดินทางกลับ โดยอาจจะแวะเที่ยวในตัวเมืองเลยก็ได้

หากใครที่ชื่นชอบกล้วยไม้ ดอกไม้และพันธุ์พืชต่างๆ ก็คงจะเคยได้ยินชื่อ ‘ภูหลวง’ กันบ้างนะครับ ภูหลวงปัจจุบันนี้ยังคงเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอยู่ เพียงแต่มีข่าวแว่วๆ มาว่า จะเปลี่ยนไปเป็นอุทยานแห่งชาติแล้ว เรื่องนี้ไม่มีผลประโยชน์อะไรกับผม แต่ผมก็ยังอดที่จะกังวลไม่ได้ว่า การที่ภูหลวงจะกลายเป็นอุทยานแห่งชาตินั้นอาจจะมีผลเสียที่ตามมาพร้อมกับนักท่องเที่ยวที่มีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งที่ผมพูดอย่างนี้ ตัวผมเองก็ไม่ได้ดีอะไรหรอกนะครับ บางครั้งถ่ายภาพไป ถ่ายภาพมาก็ตีวงจนไปโดนต้นไม้เล็กๆ เสียหายเหมือนกัน ทั้งๆ ที่ผมระวังแล้ว ระวังอีก เรียกได้ว่าระวังกันสุดตัวแล้วนะ

ทริปนี้ผมไม่ได้เตรียมตัวอะไรมามากนัก เนื่องจากไม่สบาย เลยนอนอยู่บ้านพักแล้วออกมาถ่ายภาพดอกกล้วยไม้อยู่เป็นพักๆ ฤดูที่ผมมานี่พรุ่งนี้ก็ปิดภูฯ แล้วเพราะค่อนข้างจะแล้ง ทำให้ภูหลวงนั้นขาดน้ำ ดอกไม้ที่จะพบได้ในฤดูนี้ก็มีเยอะเหมือนกัน ที่ผมเจอก็ได้แก่ เอื้องตาเหิน, สิงโตกลอกตา, สิงโตหลอด, สิงโตใบพาย, สิงโตขยุกขยุย ฯลฯ

จริงๆ ผมก็เพิ่งเป็นคนที่เริ่มสนใจกล้วยไม้ จึงไม่มีความรู้ในเรื่องนี้มากนักนะครับ ยังไงต้องขออภัยด้วย แต่ผมเป็นคนชอบดอกไม้ ใบไม้มาก ยิ่งถ้าเป็นการถ่ายภาพแล้ว ดอกไม้ใบไม้ ถือว่าเป็นสิ่งที่ผมจะไม่พลาดเลย ถ้ามีโอกาสยังไงก็ต้องไปถ่ายภาพไว้ให้ได้ ไม่มีเรื่อง ก้อลองดูภาพอย่างเดียวแล้วกันครับ ^__^

การถ่ายภาพแนวนี้ เราจะใช้กล้องอะไรก็ได้ครับ ตัวผมนั้นก็ใช้กล้องคอมแพค แต่ไม่ธรรมดา เพราะว่าสามารถเสียบแฟลช เพื่อให้กล้องใช้แฟลชภายนอกได้ ส่วนตัวแฟลชผมก็ใช้กระดาษมาสะท้อนแสง เพื่อให้ได้แสงที่นุ่มนวลขึ้น แต่หลายต่อหลายภาพก็ใช้แสงธรรมชาติ…

ซึ่งแสงธรรมชาติที่สวย เหมาะสมกับการถ่ายภาพนั้น มักจะเป็นช่วงระหว่างตอนเช้ากับตอนสาย และช่วงตอนเย็นครับ เพราะแสงจะมีสีเหลืองทอง และมาในทิศทางเฉียงทำให้ดูมิติ และบางครั้งเมื่อดอกไม้หรือใบไม้นั้นอยู่ในทิศทางที่ย้อนแสงก็จะทำให้เราได้มีโอกาสได้ภาพแปลกๆ หรือบางครั้งก็สวยเลยทีเดียว ส่วนดอกไม้ที่เป็นไฮไลท์ของผมในทริปนี้ก็คือ ‘สิงโตขยุกขยุย’ (ภาพใหญ่)

(read more » )

หลังจากไปตะลุยน่านมาสองอาทิตย์…

หนูเป็ดก็ได้ออกเดินทางอีก เดินทางไปยังภูหลวง โดยครั้งนี้ได้แวะไปยังภูเรือด้วย เพราะเคยเห็นตราภูเรือแล้วเกิดอาการชักดิ้นชักงอ อยากจะได้ อยากจะมีเหลือเกิน เพราะว่าตราประทับของอุทยานแห่งชาติภูเรือนั้นสวยมาก ตอนนี้ก็สมใจอยากแระครับ และคงต้องขอตัวไปนอนก่อน เนื่องจากง่วงแระอ่า

รูปอัพแล้วคับ แต่ไม่มีเวลาจัดหน้า และมีนิดหน่อยเอง เนื่องจากแวะไปเฉยๆ ครับ แต่ยังไงถ้าว่างๆ ก็แวะไปดูได้ที่มัลติพายครับ

ผมหนีไปน่าน ไปให้พ้นความรำคาญจากผู้คนที่คอยทำร้าย ด้วยกาย วาจาและใจ

พักอารมณ์ให้ผ่อนคลายจากความเจ็บแค้น รำคาญ ไม่อยากให้ตัวเองเป็นคนเลวไปเสียก่อน

ใครว่าสังคมไม่มีส่วนให้คนเป็นคนดี?