http://blog.trekkingthai.com/chminivet Ch.Minivet Life Cycle Sat, 22 Sep 2007 19:01:59 +0000 http://backend.userland.com/rss092 en อ่านตอนที่แล้ว ในที่สุดพวกเราก็ลงมติกัน เลือกเดินทาง ซ้าย.. กางแผนที่ เส้นทางเดินใน Poring.. "อ๋อ! มันมีน้ำตกด้วยนี่..คราวที่แล้วไม่ได้สนใจ..เรายังไม่เคยเดินเทรลนี้โรยแฮะ.." "มานี่..เกะกะ เดี๋ยวจะดูค่อยประกอบใหม่.." Paradise Fc ดึง Scope ที่ฉันแบกเอาไปแกะเป็นส่วนๆ..ยัดใส่เป้ตัวเองแล้วแบกไป..ส่วนฉันก็เดินตัวปลิวกระเป๋าเบา..จะให้ปฏิเสธรุ..มะมีทาง..หนักจะแย่.. เดินแป๊บเดียว..ถึงน้ำตกเล็กๆ..แยกย้ายกันหาที่นั่ง "ตรงนี้ล่ะน้า.." ฉันวางสัมภาระไว้ริมธาร..ลงนั่งตรงขอนไม้.. เต๋าหามุม..ถ่ายน้ำตก ไม่ไกล.. Paradise Fc ที่รับหน้าที่แบกเสบียงตั้งกะเช้า..ก็ได้เวลาวางเป้..หามุมเหมือนกัน.. ส่วนฉัน..ไม่รั้งรองัดแงะหม้อสนาม ที่บรรจุ ข้าวผัด สองชนิด..หม้อเผ็ด กะ ไม่เผ็ด..แจกอาวุธ ..ณ บัดนั้น..ก็หิวนิ.. "อื่ม! ฝีมือไม่ธรรมดานะเนี่ย..ถูกปากเราไปซะหมด.." ฉันพูดชมเบาๆ คนนั่งข้างๆเนี่ยจะได้ยินมั๊ย.. "อ้าว! เพื่อนๆไปไหนซะแระ.." "ไปเล่นน้ำที่สระแว้ววว.." ฉันมัวแต่ป้วนเปี้ยน ถ่ายน้ำตกกะเค้ามั่ง..ไม่ได้สังเกตุว่าโดนทิ้ง..จะเหลือก็แต่..เจ้าเต๋า พี่เกียรติ และก็ Paradise Fc "ฝนทำท่าจะตกนะเราว่า..เสียงร้องดังยั่งงี้.." "เร็ว.." Paradise Fc วิ่งนำ ฉันวิ่งตาม เจ้าฝนก็วิ่งตาม..แต่ไวกว่าเรานิสสสนุง..เปียก.. หลบเข้าซุ้มน้ำ..ยืนมองสายฝน..มองใบไม้ร่วงหล่น..อากาศเริ่มเย็น..ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงรู้สึก หนาว..จับใจ..แต่คราวนี้..ตอนนี้....... "ไปเถอะ จะสี่โมงแว้วว.." เสียงนี้อีกแหละที่ ทำให้พวกเราต้องวิ่งฝ่าละอองฝน ออกจาก Poring ..เปียกเป็นเปียก..ฉันไม่รู้สึกหนาวแล้วนี่..จะกลัวไร้.."นอกจากหวัด.." "เอาร่มลงไปด้วยนะ.." ฉันก็ทำตามคำสั่ง แต่คนสั่งเดินไปนู้นนนแว้ววว..ไปหาผัก หาไข่..สำหรับอาหารมื้อเย็น.. ด้านหน้ามีแต่แผงผัก ถ้าจะเอาเนื้อสัตว์ หรืออย่างอื่น..ต้องด้านหลัง..ฉันก็เดินอ้อมไปหลังตลาด บุกเข้าเล้าไก่เพื่อเอาไข่ ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/09/23/kinabalu-10/ อ่านตอนที่แล้ว "เจ้าเสียงร้องพวกนี้..หนวกหู ทนไม่ได้แว้วววโว้ยยย!" เจ้าตัวน้อยพวกนี้..เป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันทนนอนคุดคู้ ตามสภาพอากาศที่เย็นสบายอยู่ไม่ได้.. เจ้าชื่นก็คงเช่นเดียวกัน..ตื่นแต่เช้า เตรียมตัวพร้อมเดิน..ด่อมๆ มองๆ.. "พี่ๆ ชื่นเห็นแล้ว ตัวเหลืองๆ..ตรงโน้นนน.." "พี่ๆ ทางนี้.." "พี่ๆ โน้นนน ตัวใหญ่มาก.." ฉันไม่ต้องไปไหนไกลแว้ววว..หันซ้าย หันขวาตามมือเจ้าชื่น..สมองเริ่มตื่นตามไปด้วย.. "อ่ะ!..เห็นมะคะ นาตาลี.." ฉันตั้ง Scope ให้นาตาลีดู จะได้เห็นชัดๆ เผื่อว่า ต่อไปฉันจะได้มีเพื่อนดูนกเพิ่มขึ้นอีกซักคน.. "งัยคะ..สวยมั๊ย.." Paradise Fc น่าจะยังไม่ตื่นนะ..ไม่เห็น ..พี่เกียรติ ก็ไม่เห็น..สงสัยยังระบมขาไม่หาย.. เดินเทรลดูนก เรื่อยเปื่อย..ใช้เส้นถนนปูนของอุทยาน เดินวนไปวนมา..ท้องร้องจอกๆ.. "เข้าครัวดีก่า.."ฉันบอกลอยๆ เก็บอุปกรณ์ แบกเข้าครัว.. "อ้าว! มายื่นเหน่งอยู่ตรงนี้..กาแฟยังคะ.." ฉันไม่ฟังคำตอบ..ชงให้เดี๋ยวก็ดื่มเองแหละ.."ก็ลองไม่กินดูดิ..คราวต่อไป ไม่มีชงให้เด็ดดด.." วันนี้ตั้งสำรับ นอกชาน  Grace Hostel ..ทำเหมือนบ้านเราเองโรยแฮะ..ใครเดินไปเดินมา..พี่ติ๊บประชาสัมพันธ์กลุ่ม..มีชวน..ร่วมวง วันนี้ทำข้าวต้ม ข้าวสวยอย่างละหม้อ เท่านั้น..ฉันมัวแต่ละเลียดถ่ายรูป ช้าไปนิสสสนุง..หันกลับมาเหลือแต่ข้าวสวย..กินไม่ลื่นคอ.. "เอาน้ำมะ.." "ดีๆ.." ยื่นจานข้าวสวย ให้ Paradise Fc เทน้ำร้อนใส่ให้..รู้ได้งัยวุ้ย..ว่ากะลังติดคอ.. "รถมาแล้ววว.." เจ้าชื่นรีบวิ่งมารายงาน หลังจากได้ไปเสนอหน้าออกไปมองรถที่เพิ่งเข้ามาจอดหน้าที่พัก.. "เราจะเล่นน้ำกันใช่มั้ยคะ.." "เป็นสระว่ายน้ำใช่มั๊ยคะ..ต้องใส่ชุดว่ายน้ำหรือเปล่าคะ" "แล้วเราไปไหนอีกคะ.." นาตาลี ถามละเอียด เกรงว่าจะเตรียมชุดไม่ถูก.. ฉันก็เตรียมเหมือนกัน..กะว่าเวลาเหลือจะขอลงแช่น้ำอุ่นๆ ดูบ้าง เดี๋ยวจะหาว่ามาไม่ถึง.. เกือบสิบโมง เวลามาตราฐานกลุ่ม ออกเดินทาง.. "วันนี้ไฮไลท์ของมันอยู่ที่ไหนนะ.." ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/09/02/kinabalu-9/ อ่านตอนที่แล้ว "ไปทางซ้าย.." "ไปทางขวา.." "มาทางนี้.."ลุงมาฮารี คอยกำกับเส้นทางเดินกลับให้พวกเรา สิงห์ขาลงแบบเราๆ..สบายๆ.. ถ้ามือที่ฉันเกาะอยู่นี่เป็นมือของเธอ แทนที่จะเป็นชาล์ เธอก็คงไม่ต้องหมั่นหันมามองฉันตลอดเวลาหรอกเนอะ..ฉันเดินไป อมยิ้มไป..ปลื้มๆ เกือบ 11โมงฉันเพิ่งกลับถึงที่พัก Warus Hut ช้ากว่ากำหนดแต่ดั่งเดิมไป 3 ชั่วโมง ถ้าฉันลงทางด้าน Mesilao ฉันต้องออกเดินทางจาก Warus Hut 8โมงเช้า ไหนๆก็จะเที่ยงแล้ว พวกเราก็กินข้าวกันที่นี่ซะโรยก็แล้วกัน ก่อนเก็บของ.. "ลง Mesilao ถึงประมาณ 3ทุ่มนะ.." ลุงมาฮารี มารอหน้ากระต๊อบที่พักนานแล้ว บอกกับพวกเรา "โห..ไฟฉายเธอเตรียมไว้เปล่า" ฉันหันไปถาม Paradise Fc ยังงัยพวกฉันก็ยืนยันที่จะลงด้าน Mesilao วิวไม่รู้ว่าสวยมั๊ย แต่ที่สำคัญ ดอกไม้ กล้วยไม้เส้นทางด้านนี้ งามมากและมากมาย พวกเราต้องการภาพเหล่านั้นแหละ.. "3ทุ่มนี่ Non Stop..No Photo..นะ"ลุงมาฮารีย้ำเตือน.. "หา!..ถ้าไม่ให้หยุด ไม่ให้ถ่าย จะดั้นด้นไปทำไมวุ้ย..ทางมันขึ้นนนน..ลงงงง..ขึ้นนนน..ลงงงงงนะ" "นั่นจิ..เอางัย.." "ประชุม.." Paradise Fc เรียกประชุม .. มติออกมาว่า..เราลงทางเดิมที่เราขึ้นมา Timpohon ..ลุงมาฮารี ยิ้มออก..เจ้าหน้าที่อุทยานติดต่อทาง Mesilao ว่ากลุ่มเราเปลี่ยนเส้นทาง..แหม! รู้สึกว่า พวกเราจะสร้างความยุ่งยากให้พวกเค้านะเนี่ย.. เกือบเที่ยง..ถึงจะพร้อมออกเดินทาง.. "ลุงมาฮารี ยังไม่รู้ว่าเราเร็ว..ขาลง.." "อิอิ.." ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/09/01/kinabalu-8/ อ่านตอนที่แล้ว "นั่นเงา..สวย.." "เออ! นั่นแหละเค้าเรียกว่า เงา Low's Peak แหละ.." ฉันอธิบาย Paradise Fc เค้าตาไว.. ฉันกำลังมิงหาเงานี้อยู่ จะเห็นเงานี้ได้ ต้องเดินผ่าน South's Peak ขึ้นมานิสสส แล้วมองทางด้าน ซ้าย เงาจะปรากฏด้านตะวันตกของ St.John's Peak ก่อนถึง Low's Peak นิสสสนุง.. อีกครึ่งกิโล ก็จะถึงแว้ววว..แค่นี้เอง..Low's Peak เสร็จฉันแน่.. "จุด South's Peak เนี่ย เป็นจุดที่สวยที่สุดในสายตาเรา.." "ลองหันไปดูซิ ต้องอยู่ตรงนี้ เวลาประมาณ 7 โมงกว่าๆ.." แสงสีชมพู..ปุยเมฆ.. "ช่วงเวลานี้ ผู้คนที่ตั้งใจ จะเข้าพิชิต ยอดสูงแห่งนี้ จะต้องรีบเดินขึ้น..แล้วก็รีบเดินลง..ไม่มีใคร สนใจท้องฟ้าระหว่างทาง..ตรงนี้.." "งั้นอยู่ตรงนี้ดีกว่า ขึ้นไปไม่มีอะไร.." เต๋าเริ่มเปลี่ยนใจ เห็นด้วยกับความคิดฉัน.. "แต่ขึ้นไปก็จะเห็นวิวอีกแบบน้า..กะผู้คน เป็นหนอน.." พี่เกียรติ Paradise Fc เต๋า ก็แยกย้ายหามุมมองของตน บริเวณ ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/08/28/kinabalu-7/ จะสว่างแล้ว เริ่มเห็นสีแสงตะวัน ชายขอบฟ้าตะวันออก Donkey Ears's Peak อ่านตอนที่แล้ว พี่ติ๊บท่าทางนอนไม่หลับ..เดินเข้าเดินออก.. นาตาลี..พลิกตัวไปมา บนเตียงชั้นสอง..เตียงนอนที่นี่เป็นแบบเตียงสองชั้น เต๋านอนนิ่ง.. เจ้าชื่นนอนสงบ..ไม่ดิ้นเหมือนที่ขู่ไว้.. พี่เกียรติ น่าจะหลับแว้ววว.. Paradise Fc กะลังทำอะไรอยู่น้าาา... ฉันนอนเบียดเสียดเตียงเดียวกับเจ้าชื่นตัวแถม..หลับๆตื่นๆ ด้วยอุณหภูมิ8องศา ลมแรงสังกะสีมุงกระต๊อบฉันส่งเสียงดัง..อาการของขารุ..ดีนะก่อนนอนเล่นยาคลายกล้ามเนื้อไว้ก่อน ไม่ค่อยปวดเท่าไหร่..กดอาการ.. รูปซ้าย สภาพทางเดินขึ้น รูปขวาบน เตรียมพร้อมก่อนออกเดิน รูปขวาล่าง จุดเริ่มต้น เดินโดยใช้เชือกเป็นตัวช่วย เด้งตัวลุกขึ้นทันทีที่โทรศัพท์แปลงสัญชาติเป็นนาฬิกาปลุกอันเดิมดัง.. รีบออกไปต้มน้ำ แปรงฟัน ชงโจ๊ก ชงกาแฟ.. "ครับ.." ฉันเดินผ่านห้อง Paradise Fc ก็โรยลองเรียกนิสสส..เฮ้ย! ไม่โดนวุ้ย รอดๆ..หรือว่าที่ร่ำรือ ไม่เป็นจริง "โจ๊ก ชงแว้ววน้า..กินซะก่อน กาแฟก็เหมือนกัน รีบกินเดี๋ยวเย็น.." ถึงคราวที่ฉันต้องทำหน้าที่บริการเธอมั่งแระ..เขิลเหมือนกัน แว๊ปปปเข้าห้องเก็บสัมภาระ..ออกมา..เหลือบดู อื่ม!เกลี้ยงทุกอย่าง..ฉันก็อดยิ้มในใจไม่ได้ซิ.. พี่ติ๊บกับนาตาลี ถอนตัวขอแค่มอง ไม่อาจเอื้อมไปไคว่คว้า..เดินมะไหว.. เช้านี้เลยมีแค่ ฉัน Paradise Fc เจ้าชื่น เต๋า และพี่เกียรติ 5 คน..ดูซิ Low's Peak จะเสร็จใคร..จัดอันดับการเดินเหมือนเดิม.. "ช้าๆ น้า ไม่ต้องรีบ" เสียงเตือนนุ่มๆ ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/08/27/camping-6/ อ่านตอนที่แล้วหน่อยจิ "แบตหมด" "อ้าว! แล้วเธอเอามาเผื่อรึป่าว"คราวนี้แบต กล้องดิจิตอลของ paradise Fc คาดว่าน่าจะเสื่อมยังไม่ถึง Laban โรยหมดซะแระ "ปรกติเรา จะต้องถลุงกล้องเธอนี่หน่า.." ฉันเพิ่งเพิ่ม Memory และก็ซื้อแบตใหม่อีกก้อน เที่ยวนี้ สบายๆ เหลือๆ ยื่นกล้องให้ Paradise Fc บันทึกภาพตามที่เค้าต้องการ.. ส่วนเจ้าชื่นก็อีกคน ..กล้องที่พกมาด้วยก็เจ๊งง ถ่าย1 รูปรอชาจน์นานเป็นชาติ..ถึงจะถ่ายได้อีกรูป ที่สูงๆเนี่ย พวกดิจิตอล มักมีเกเร พี่ๆเพื่อนๆเตือนไว้ก่อนมา ฉันก็เลยเตรียมทั้ง SLR ทั้ง Digital กันพลาด Paradise Fc ก็เช่นกัน.. "เดี๋ยวขึ้นไปค่อย ชาจน์" ที่พักทุกที่มีที่เสียบปลั๊ก ฉันเตรียม อแดปเตอร์ไปด้วย เดินๆหยุดๆ อยู่นาน เล่นเอาเกือบทุ่ม เวลามาเลย์..เห็นแสงไฟแระ.. "แสงไฟข้างหน้า นั่นแหละ..Warrus Hut บ้านเรา.." ได้ยินเสียงพี่ติ๊บ..ฉายาดัชนีไฉไล ยืนส่งเสียงโหวกเหวก กับลุงมาฮาลี ไกด์กลุ่มฉันที่เดินนำหน้าไปหลายขุม ทิ้งชาล์ หนุ่มน้อยวัย20เศษ ปิดท้ายขบวน "วู้ววว์.." Paradise Fc ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/08/27/hiking-5/ อ่านตอนที่แล้ว "เธอลงไปแล้ว" "หา! อะไรนะ..ไม่เข้าใจ.." อยู่ดีๆ ชาล์ไกด์หนุ่มกระพืดกระหอบวิ่งมารายงาน "เธอลงไปแล้ว..ไม่ขึ้นมา.." หลังจากถามโดยละเอียดก็ได้ความว่า จูลี่กะน้องพร หันหลังกลับ Kinabalu Park ถอนตัวจากการพิชิตยอด Mt. Kinabalu.. Low's Peakหลังจากไต่ระดับขึ้นมาได้ไม่ถึงกิโล.. "ตอนนี้ พวกเค้าอยู่ที่ไหน.." "กำลังเดินลง" "งั้นเอาจดหมายนี้ให้พวกเค้า ..ชาล์จะขึ้นมาอีกมั๊ย.." ฉันให้ใบจองที่พักที่ Kinabalu Park พร้อมข้อความสั่งเสีย.. "หากินเอาเองน้า..ตัวใครตัวมัน..เจอกันพรุ่งนี้.." เจ้าชื่นเขียนเสร็จตามคำสั่ง..ยื่นให้ชาล์.. หายไปแป๊บเดียว..ฉันยังขยับเดินหน้าไปไม่ถึงไหน.. "อ้าว! ยิ้มฟันขาวอยู่นี่แระ..ไวแฮะ.." พูดไทยจ้า ฟังไม่รู้เรื่องหร๊อกกก.. "ดูนี่" "เฮ้ย! " Paradise Fc ส่งให้ดู Display จากกล้องดิจิตอลของเค้า "เหมือนนกบินมั๊ย.." "เออ.." ฉันตอบไปงั้น เพราะฉันมองเป็นหัวใจมากกว่า..จะบอกเธอได้อย่างไรว่า แว๊ปปป แรกที่เห็น..ใจมันวาบหวิวมากโรยน้า..ฉันอยากคิดเข้าข้างตัวเองยิ่งนัก ฉันถ่ายมั่ง..แล้วยื่นกลับให้ดู.. "นี่งัย..ใจพริ้วๆ ของเรา ไม่เหมือนนก.." ฉันทำพูดเรื่อยเปื่อย เหมือนไม่ได้คิดอะไร..แต่ขอคิดนิสสสสนะ.. มองแล้วยิ้ม..หมายความว่างัยวุ้ย..รู้สึกเหมือนฉันเมื่อกี้ป่าว..เธอเริ่มก่อนน้า.. "อ้าว! เดินไปซะแระ..วู้วว์" Paradise Fc มีจังหวะการเดินที่มั่นคง ไปเรื่อยๆ ส่วนฉันซิ อ่อนแรงลงและเริ่มทิ้งห่าง..ยังดีแฮะ เจ้าเต๋า เจ้าชื่น พี่เกียรติ ก็อ่อนแรงพอๆกับฉัน เราเลยเดินเกาะกลุ่มไปด้วยกัน.. "อ้าว! ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/08/26/hiking-4/ อ่านตอนที่แล้วหน่อยจิ.. "ขอนอนต่ออีกนิสสส..นะ ได้มั๊ย" ฉันพึมพำอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ ไม่ได้หวังให้ใครตอบอนุญาติ มือเอื้อมไปกดโทรศัพท์ที่เพิ่งแปลงสัญชาติเป็นนาฬิกาปลุก..เมื่อคืน.. หันไปมองนิสสสส..อื่ม! Paradise Fc ยังไม่ตื่น.. คนนอนหลับนี่ก็น่ารักดีเนอะ..เมื่อสายตาชินกับความมืด..ฉันก็เริ่มพิจารณา.. ลุกดีกว่า..ก่อนจะคิดไถล ไปไกล.. "อ่ะ! เพิ่มให้อีก ครึ่งชั่วโมง เราไปก่องน้า.." โยนโทรศัพท์ที่เปลี่ยนเวลาใหม่ไว้แล้วรีบเด้งออกมา..ก็กิตติศัพท์ร่ำลือซะเหลือเกิน..กับคำพูดนี้ "ใครปลุก..ตรูมีเตะ.." ฉันไม่ได้ปลุก แค่ต่อเวลาให้นอนต่อเท่านั้น..แอบย่องเข้าไปเอาของในห้องอีกครั้ง.. "อ้าว! ตื่นแล้วเหรอ.." ฉันป่าวปลุกน้า..ฉันทำไม่รู้ไม่ชี้..เก็บโทรศัพท์ที่โยนทิ้งไว้ แล้วรีบออกมาทำกับข้าว.. "ไอ้เจ้าสาริกาเขียว..ร้องโหวกเหวก ปลุกชาวบ้านหนวกหูโว้ยยยย" "อ้าว! โน้นนน เห็นมะ.." ลงมาตั้งกะเมื่อไหร่วุ้ย..หมดกันโรยฉัน..ภาพของกุลสตรี..เฮ่อออ.. นกสาริกาเขียวตัวที่ฉันยังไม่เคยเห็นเหน่งๆ คราวนี้ กลับมาเกาะกิ่งไม้ใกล้ๆครัว.."เดี๋ยวก็เขี่ยลงกะทะซะโรย.." นึกเท่านั้น ตามองคนทำกับข้าว..มือก็คอยส่งเครื่องปรุง หูก็ฟังเสียงหวานเจ้าสาริกา..อะไรจะสุขเท่า..นึกดูจิ.. อิ่มใจแล้วฉัน..อีกแป๊บ ก็จะอิ่มพุงน้อยๆ.. เกือบ 9 โมง กว่าจะออกเดินไปที่ทำการ ระยะห่างจากที่พักก็ประมาณ 25 นาที..เป็นการเดินอบอุ่นร่างกายที่ใช้ได้ทีเดียว.. โชคดีอากาศไม่ร้อน ออกจะเย็นซะด้วยซ้ำ เดินสบายๆ.. เมื่อวานเขียนแบบฟอร์มไว้แล้ว วันนี้ก็เข้าไปยื่นที่เคาน์เตอร์ได้โรย ไม่ต้องเสียเวลารอ..กรอก.. "ฉันต้องการแยกเป็น สองกลุ่ม..ขอไกด์ 2 คนนะ.." "ไม่เอา Certificate" "ไม่เอาลูกหาบ.." "ฉันต้องการขึ้นทาง Timpohon แต่ลงทาง Mesilao" "ฉันมีรถตู้มารับ ที่ Mesilaoแล้ว" แจ้งความประสงค์ที่ต้องการกับเจ้าหน้าที่โดยละเอียด..รอ ID Card มาแขวนคอ นี่ก็นานโกรตตต..ก็ไอ้ตอนกรอกแบบฟอร์ม ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/08/24/kinabalu-3/ อ่านตอนที่แล้วหน่อยจิ.. "จอดๆ..จอดตรงนี้.." ฉันตะโกนบอกโชเฟอร์ชาวมาเลย์.. มัสยิดงาม ตั้งเด่นตรงวงเวียน บนเส้นทางเลียบทะเล..หลังจากรถออกจากเมืองโคตา คินาบาลูไม่นาน.. ครั้งที่แล้ว ฉันไม่สามารถถ่ายรูปมัสยิดงามนี้ได้ทันเพราะ นั่งรถประจำทาง..คราวนี้ สมใจฉันแระ.. โชเฟอร์หนุ่มคมเข้ม..จอดตามสั่ง.. "ไม่สวยเท่า มุมที่มองจากวงเวียน..มันเลี้ยวเข้ามามัยวุ้ย" พี่เกียรติบ่น.. ทั้งเต๋า ทั้ง Paradise Fc ต่างหามุม สวยส่วนตัว..ส่วนฉัน..เดินตรงไหน ก็ถ่ายตรงนั้น..มุมสวยๆเดี๋ยวขอ ช่างภาพของฉันได้..ไม่ซีเรียส..b ทริปเอ้อระเหย..ของนักถ่ายรูป ไม่เคร่งเครียดเรื่องเวลา..ทำเอาเวลาที่กำหนดผิดหมด..ซึ่งฉันกะว่าจะเข้าถึง Park ประมาณ 4 โมงเย็น แล้วไปเดิน เทรลดูนก..นี่ 4โมงเพิ่งbอุ้ยอ้ายออกจากเมืองแถมแวะถ่ายรูปซะอีก.. อากาศครึ้มๆ นะข้างหน้าฝนตกแหง๋ม..แม่เคยสอนไว้.."อย่าหวังน้ำบ่อหน้า.." นั่นแสดงว่าตอนนี้ถ่ายได้ถ่าย ทำอะไรได้ ทำ..ถ้าถึง Park ฝนอาจกระหน่ำ เราอาจไม่ได้ทำอะไรเลยก็เป็นได้.. "เพี้ยงงง! จะตกก็ตกซะวันนี้ พรุ่งนี้อย่าตกน้า.." ฉันยกมือท่วมหัว.. "พี่เกียรติ..เอาตะไคร้มาป่าว..เอามาให้นาตาลีปัก.." น้องหน่อยเจ้าของฉายา นาตาลี..ค้อนควับคำเหน็บของ Paradise Fc ร่องรอยเปียกชื้นของพื้นดิน และถนน ความชุ่มเขียวชะอุ่มของบรรดาต้นไม้ที่เรียงรายหนาตาข้างทาง มองเห็นเด่นชัด "อื่ม! หยุดแระ..มันเพิ่งหยุด ตกมันทุ๊กกกวัน.." "เดี๋ยวมองด้านซ้ายนะ..มีเห็นเทือกคินาบาลู.." ฉันโคด สะ นา "มันจะเห็นรุ..หมอกลงซะขนาดนี้.."จริงยั่ง Paradise Fc ว่า..ไม่เห็น.. เกือบ ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/07/24/kinabalu-2/ "เราอยู่ทางเข้าที่ 6 นะ.." "เฮ้ย! นัดกันกี่โมง..เราเพิ่งออกจากบ้านเอง.." "หกโมงครึ่ง.." "ง้านเรามะผิด..นี่เพิ่ง ตีห้าครึ่ง.." เจ้าเต๋า กะเวลาพลาดไปก่อนเวลานานโข..ฉันโทรปลุก Paradise Fc ทันที เกรงว่ามะตื่น.. หกโมงครึ่ง เพื่อนๆทะยอยกันมาที่ประตูทางเข้าที่6..ณ.สนามบินสุวรรณภูมิ.. "สายการบินชั้นประหยัดสุดๆ ของเรา เช็คอินช่องไหนเนี่ย.." "โน้นนนน..ไปเถอะ เดี๋ยวไม่ทัน.." ต่อแถวรอเช็คอินนานเป็นชาติ..สัมภาระมากมาย..ก็แหม! ถ่ายรูป ปีนเขา แช่น้ำร้อน ดูนก ดำน้ำ เอาหมด แบบนี้..อุปกรณ์ก็ต้องเพียบเป็นธรรมดา..ไอ้ที่จะให้เช่าเค้ารุ..มะมีทางได้แอ้มเงินพวกเราหร๊อกกกก.. "กระเป๋าเรา 15โล พอดิบพอดี..ชั่งจากบ้าน..อะไรที่เกินเราเอาออก.." ฉันยังมะได้รวมน้ำหนักชูชีพ ที่เพิ่งรับมอบจาก Paradise Fc ยืนลุ้นน้ำหนักกระเป๋า ก็เค้าให้แค่ คนละ 15โลเอง "ของเราเกิน นิสสสส..เราว่า.." Paradise Fc มีข้าวสาร อาหารกระป๋องอยู่ในกระเป๋าเพียบ..กระเป๋าเต่ง "ของเราว่า พอดีน้า..ถ้ามะรวมขาตั้งกล้อง.." เต๋าแยกแพคขาตั้ง..ก็ไอ้แมนฟอตโต้ตัวนั้นน่ะ มันปาเข้าไป 2โลแว้ววว.. "โห! พี่เกียรติ..มัยมันมหึมางี้เนี่ย.." กระเป๋าพี่เกียรติ ปาเข้าไป 20 โล..ชั่งรวม ก็ผ่านได้ ไม่ต้องจ่ายเงินเพิ่ม..สบายๆ..เพราะพี่ติ๊บบ สัมภาระเบา..รวมกระเป๋า ... http://blog.trekkingthai.com/chminivet/2007/07/22/kinabalu-1/