อ่านตอนที่แล้วหน่อยจิ

“แบตหมด”

“อ้าว! แล้วเธอเอามาเผื่อรึป่าว”คราวนี้แบต กล้องดิจิตอลของ paradise Fc คาดว่าน่าจะเสื่อมยังไม่ถึง Laban โรยหมดซะแระ

“ปรกติเรา จะต้องถลุงกล้องเธอนี่หน่า..” ฉันเพิ่งเพิ่ม Memory และก็ซื้อแบตใหม่อีกก้อน เที่ยวนี้ สบายๆ เหลือๆ

ยื่นกล้องให้ Paradise Fc บันทึกภาพตามที่เค้าต้องการ..

ส่วนเจ้าชื่นก็อีกคน ..กล้องที่พกมาด้วยก็เจ๊งง ถ่าย1 รูปรอชาจน์นานเป็นชาติ..ถึงจะถ่ายได้อีกรูป

ที่สูงๆเนี่ย พวกดิจิตอล มักมีเกเร พี่ๆเพื่อนๆเตือนไว้ก่อนมา ฉันก็เลยเตรียมทั้ง SLR ทั้ง Digital กันพลาด Paradise Fc ก็เช่นกัน..

“เดี๋ยวขึ้นไปค่อย ชาจน์” ที่พักทุกที่มีที่เสียบปลั๊ก ฉันเตรียม อแดปเตอร์ไปด้วย

เดินๆหยุดๆ อยู่นาน เล่นเอาเกือบทุ่ม เวลามาเลย์..เห็นแสงไฟแระ..

“แสงไฟข้างหน้า นั่นแหละ..Warrus Hut บ้านเรา..”

ได้ยินเสียงพี่ติ๊บ..ฉายาดัชนีไฉไล ยืนส่งเสียงโหวกเหวก กับลุงมาฮาลี ไกด์กลุ่มฉันที่เดินนำหน้าไปหลายขุม ทิ้งชาล์ หนุ่มน้อยวัย20เศษ ปิดท้ายขบวน

“วู้ววว์..” Paradise Fc เริ่มส่งเสียงทักทาย..

“วู้ววว์..” น้องหน่อย ฉายา นาตาลี ส่งเสียงตอบ

น้องนาตาลี ทำหน้าที่ผู้แทนได้อย่างดี ออกมาต้อนรับ..ช่วยปลดเป้ออกจากหลังฉันและทุกคน ปากก็บอกว่า..

“นาตาลีรู้นะ..ว่า เหนื่อยแค่ไหน..นั่งๆ..ตรงนี้ๆ มาๆ” มือก็ตบพื้นกระดานไปทั่ว

“ดื่มชาร้อยๆ มั๊ยคะ..ดื่มน้ำอุ่นมั๊ยคะ..” นาตาลี กุลีกุจอ ถามไถ่เพื่อนฝูงมิได้หยุด..

“พี่ไปเอากุญแจมาแล้ว..จัดสรรที่พักให้เพื่อนร่วมโลก 2 คนแล้วด้วย..โน้นนน โคลัมเบีย เค้าขอนอนข้างบน..ส่วน ชาวเยอร์มัน เข่าเค้าไม่ดีแล้ว ขอนอนข้างล่าง..” พี่ติ๊บ มาถึงตั้งกะ 4โมงเย็น ไวมาก สมคำร่ำรือ..สิงห์ขาขึ้น

“เนี่ยขนาดนอนรอที่ Layang Layang ตั้ง 2ชั่วโมงแล้วนะ..เห็นว่ายังไม่มาก็เลยเดินมาเรื่อยๆ มารอที่นี่ก่อน” พี่ติ๊บคุยต่อ..

“นาตาลีเป็นตะคริวล่ะ..ไม่มีใครช่วยโรย..นั่งนวดอยู่ตั้งนาน กว่าจะขึ้นมาได้..เนี่ยก็ขึ้นมาถึงตอน 5 โมงเห็นจะได้..เนอะ..”

นาตาลี โอดครวญ พี่ติ๊บกับนาตาลี รับสถานะตัวเอกเดินฉายเดียวขึ้น Laban คนเดียว..

Warrus Hut เป็นที่พักหลังแรกในกลุ่มที่พัก บน Laban คนที่มาพักที่ Laban ทุกคนจะต้อง

ผ่านกระท่อมเรา..ดังนั้นเหมาะอย่างยิ่งแล้วสำหรับคนพูดเก่งระดับกล่อมลิงหลับอย่างพี่ติ๊บ ก็เล่นทักทายเค้าไปทั่ว..

สาวไทย ยิ้มแย้มแจ่มใสน้า..คาดว่าถ้าพี่ติ๊บใช้เวลาอยู่ที่นี่นานอีกนิสสส..มีหวังงงงง..ฮื่ม..เลือกนิสสสนะพี่..

พักได้แป๊บนุง Paradise Fc ก็เริ่มหุงข้าว..คราวนี้..

เจ้าชื่น ยึดครัวฝั่งขวา ทำต้มยำ..ชดร้อนๆ..Paradise Fc ยึดครัวด้านซ้าย หุงข้าว..

ก็กระต๊อบหลังนี้ มี2ห้อง ห้องละ 4 เตียง มะก่อน มีห้องละ 6 เตียง..ครัวมี2ห้องซ้าย ขวา..มีแก้ส มีกะทะ กาต้มน้ำร้อน

แก้วน้ำ จาน ชาม ช้อนชงกาแฟ ช้อนส้อม ที่ล้างจาน น้ำยาล้างจาน แต่ไม่มีหม้อหุงข้าว..ฉันกับ Paradise Fc ก็เลยพกหม้อสนาม กับหัวแก้ส และก็แก้สกระป๋องติดตัวขึ้นไปด้วย..

ห้องน้ำ มี3 ห้อง แบ่งเป็นห้องสำหรับอาบน้ำโดยเฉพาะ 2 ห้อง มีเครื่องทำน้ำอุ่นนะ..แต่เหมือนเดิม..น้ำไม่อุ่น..

เอ..ยั่งงี้ฉันควรจะอยู่ครัวไหนเนี่ย..

“โกโก้ร้อนๆ มะ..คราวที่แล้วที่เรามา สั่งโกโก้ร้อนที่ Laban แพงโกรตตต คราวนี้พกมาชงกินเองโรย..น้ำที่ต้มไว้ หายร้อนแล้วยัง”

“เดี๋ยวต้มใหม่..” Paradise Fc จัดแจงต้มน้ำ..

เกือบสามทุ่ม ตั้งวงกินข้าว วันนี้ อาหารง่ายๆ ต้มยำร้อนๆ หมูแผ่น หอยลายกระป๋อง หมูหยอง ตบบั้นท้ายด้วยน้ำพริกนรกแตกของเต๋า..ล้อมวงดื่มชา สนทนาเหมือนเดิม..

ในขณะที่ทุกคนเข้านอนแล้ว Paeadise Fc ยังอยู่ดึก หุงข้าวเผื่อตอนเช้าอีกตามเคย..

“มองเห็นกลุ่มดาวหมีใหญ่มั๊ย”

“ไม่เห็น มันน่าจะเคลื่อนไปแล้วนะ..นี่มันเดือนเมษาแล้วนี่..” ฉันเดินเข้าไปใกล้ หาเรื่องคุยยืนเป็นเพื่อน..รอข้าวสุก

“เธอไปนอนเถอะ..เดี๋ยวเราก็เข้านอนแล้ว..พรุ่งนี้ต้องตื่นตี2 นะ..”

“งั้นเราไปแว้วววน้า..ข้าวจวนเรียบร้อยแล้วใช่มะ..”

“อื่ม!..”

..คนๆ นี้ชอบที่จะให้บริการ..

..ใครๆ ก็พูดแบบนี้..

… … …

..เพราะอย่างนี้ล่ะม้างงง..ที่ทำให้ฉัน..

..ถูกใจ..

ติดตามตอนต่อไป

South’s Peak จุดที่สวยที่สุด ในสายตาของฉัน