- จะสว่างแล้ว เริ่มเห็นสีแสงตะวัน ชายขอบฟ้าตะวันออก Donkey Ears’s Peak
อ่านตอนที่แล้ว
พี่ติ๊บท่าทางนอนไม่หลับ..เดินเข้าเดินออก..
นาตาลี..พลิกตัวไปมา บนเตียงชั้นสอง..เตียงนอนที่นี่เป็นแบบเตียงสองชั้น
เต๋านอนนิ่ง..
เจ้าชื่นนอนสงบ..ไม่ดิ้นเหมือนที่ขู่ไว้..
พี่เกียรติ น่าจะหลับแว้ววว..
Paradise Fc กะลังทำอะไรอยู่น้าาา…
ฉันนอนเบียดเสียดเตียงเดียวกับเจ้าชื่นตัวแถม..หลับๆตื่นๆ ด้วยอุณหภูมิ8องศา ลมแรงสังกะสีมุงกระต๊อบฉันส่งเสียงดัง..อาการของขารุ..ดีนะก่อนนอนเล่นยาคลายกล้ามเนื้อไว้ก่อน ไม่ค่อยปวดเท่าไหร่..กดอาการ..
- รูปซ้าย สภาพทางเดินขึ้น
- รูปขวาบน เตรียมพร้อมก่อนออกเดิน
- รูปขวาล่าง จุดเริ่มต้น เดินโดยใช้เชือกเป็นตัวช่วย
เด้งตัวลุกขึ้นทันทีที่โทรศัพท์แปลงสัญชาติเป็นนาฬิกาปลุกอันเดิมดัง..
รีบออกไปต้มน้ำ แปรงฟัน ชงโจ๊ก ชงกาแฟ..
“ครับ..” ฉันเดินผ่านห้อง Paradise Fc ก็โรยลองเรียกนิสสส..เฮ้ย! ไม่โดนวุ้ย รอดๆ..หรือว่าที่ร่ำรือ ไม่เป็นจริง
“โจ๊ก ชงแว้ววน้า..กินซะก่อน กาแฟก็เหมือนกัน รีบกินเดี๋ยวเย็น..” ถึงคราวที่ฉันต้องทำหน้าที่บริการเธอมั่งแระ..เขิลเหมือนกัน แว๊ปปปเข้าห้องเก็บสัมภาระ..ออกมา..เหลือบดู อื่ม!เกลี้ยงทุกอย่าง..ฉันก็อดยิ้มในใจไม่ได้ซิ..
พี่ติ๊บกับนาตาลี ถอนตัวขอแค่มอง ไม่อาจเอื้อมไปไคว่คว้า..เดินมะไหว..
เช้านี้เลยมีแค่ ฉัน Paradise Fc เจ้าชื่น เต๋า และพี่เกียรติ 5 คน..ดูซิ Low’s Peak จะเสร็จใคร..จัดอันดับการเดินเหมือนเดิม..
“ช้าๆ น้า ไม่ต้องรีบ” เสียงเตือนนุ่มๆ จากด้านหน้า..อื่ม! นี่แหละแรงของฉัน..ฉันจะต้องเอา Low’s Peak มาครอบครองให้ได้..ฉันต้องไปให้ถึง..แต่ตอนนี้ ฉันเหนื่อยมากแระ..
- รูปซ้าย เป็นยอด Urgly Sister’s Peak กะ Donkey Ears’s Peak
- รูปขวาบน เป็นยอด Urgly Sister’s Peak กะ Donkey Ears’s Peak อีกมุม
- รูปขวาล่าง เป็นเทือกระหว่าง Low’s Peak กะ Urgly Sister’s Peak
“ไม้เท้าเสียแว้วว..ใช้ได้ข้างเดียวง่ะ” ยื่นไม้เท้าอันที่เสียให้ Paradise Fcซ่อม เกลียวมันเกิดหลวมขึ้นมาตอนนั้น ทิ้มพรวดดด..กลายเป็นหมาขาเป๋โรยฉัน..ยังซ่อมไม่ได้..
“ไม่เป็นไร ข้างเดียวก็ได้” เดินไป รอไป เกาะกันเป็นกลุ่ม มาด้วยกัน ก็ตะกายไปด้วยกัน..
“ที่ Sayat Sayat มีน้ำ..กินเข้าไปเดี๋ยวเติมได้..กินน้ำเยอะๆ เดินช้าๆ” คราวก่อนฉันมา ไกด์บอกฉันแบบนี้..ฉันก็ได้เติมน้ำครั้งสุดท้ายที่ นี่ Sayat Sayat ซึ่งเป็นด่านลงทะเบียนสุดท้าย ก่อนที่จะพิชิต Low’s Peak จะว่าไปแล้ว คนที่ลงลายมือชื่อที่นี่ ถ้าลงไปที่ ที่ทำการอุทยานข้างล่างก็ได้ Certificate ถือว่า พิชิต mt.Kinabalu ได้แล้วน้า..
ฉันเดินเลย จุดลงทะเบียนไปอีกนิสสสส..นั่งพัก..
“อ่ะ! เธอเติมให้เราด้วย..”ฉันเริ่มใช้แระ ลองได้นั่งแวว มะมีลุก..เหนื่อย..หลังจากดื่มน้ำเต็มที่ ส่งขวดให้ Paradise Fc ไปที่แท๊งค์
“ไม่มีที่เติม เดินวนหมดแว้วว..”
- เงา Low’s Peak ที่เกิดขึ้นบริเวณ St .John’s Peak..ยอดที่เห็น
“เป็นไปไม่ได้จิ..2 ปีที่แล้วเรายังเติมได้โรย เดี๋ยวถามลุงมาฮารี ก็ได้..”
เป็นอันว่า เค้าไม่มีการให้เติมน้ำกันแล้วน้า..ที่ Sayat Sayat ถ้าใครจะไปก็ต้องเตรียมน้ำขึ้นมาให้เต็มที่..น่าจะเป็น 2 ขวดนะ..
ห้องน้ำยังอยู่ มีน้ำ..สิ่งนี้แหละ ยังเหมือนเดิม..
“โทษน้าเพื่อนๆ ใครที่ไม่มีน้ำ มาเอาน้ำที่เราก็ได้นะ เรายังมีเหลือ..” ฉันชุ่ยเอง ดันไม่เช็คโดยละเอียดก่อนบอกเพื่อนๆ..
ฟ้าเริ่มสว่างแระ..ฉันยังเดินไม่ถึงไหนโรย..South’s Peak ก็ยังอยู่ข้างหน้า..
ลมแรง..แทบยืนไม่อยู่..เดินตามไฟ Paradise Fc ..ก็ไฟฉายคาดหัวของฉันมันก็ดันไม่ติด..วุ๊ยยย! มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย..
“ช้าๆ น้า..” ฉันพูดลอยๆ..เตือนตัวเอง ไม่สนใจว่าใครจะได้ยิน
เดินไปพักไป..แสงสีเริ่มปรากฏ ตามแนวเส้นท้องฟ้า..
“ดึงเชือกให้ตึงๆ เดี๋ยวให้เราไต่ขึ้นไปก่อน..”
ฉันรอให้ Paradise Fc ขึ้นไปข้างบนก่อน แล้วฉันค่อยไต่เชือกตาม..
“เอางี้..เดินตามมาติดๆ..อ่ะ..จับเชือกไว้” Paradise Fc เปลี่ยนคำสั่ง ให้ฉันไต่เชือกติดๆ เนื่องจากฉันเริ่มแกว่ง ยืนไม่อยู่..ถ้าระยะกระชั้นชิด คิดว่าจะเกี่ยวฉันไว้ได้ทัน..
“อ้าว! ก้าวแล้วหยุด..เราจะเดินไปพร้อมๆกัน”
“อ้าว! ไหวมั๊ย จะถึงแล้ว..”
“อีกไม่กี่ก้าวเอง..เดินมาให้ถึง..”
เมื่อสองปีก่อน BlueMagpie ใช้ประโยคเหล่านั้น พูดกับฉัน..พาฉันขึ้นเป็น 1 ในผู้พิชิต Mt.Kinabalu
… … …
แต่คราวนี้..
“เดินเส้นนี้..”
“จับตรงนี้..”
“ช้าๆ..” Paradise Fc ก็คือ Paradise Fc จะพูดเหมือน BlueMagpie ได้อย่างไร..ฉันไม่น่าเอามาเปรียบเทียบโรยยย..
ฉันเดินตาม..หนาว..เหนื่อย..จะขาดใจ..
ลุงมาฮารี และ ชาล์ เริ่มเดินเข้ามาใกล้..ประกบ..
South’s Peak อยู่ข้างหน้า..ตรงนี้สวยสุด ในสายตาฉัน..
หรือว่า ฉันจะได้แค่ยืนมอง..จากตรงนี้..
ท่ามกลางกระแสลมแรง..ภายใต้อุณหภูมิ 6.5องศา ระดับความสูง 3850..
..Paradise Fc..
..ใจของฉัน ร้องเรียกแต่ชื่อนี้..
… … …
..”พาเราไปให้ถึงนะ”..
ติดตามตอนต่อไป