..การเดินทางครั้งนี้ไม่มี เจ้าเต๋า ช่างภาพธรมชาติ คนโปรดของฉัน ติดสอยห้อยตามมาด้วย ก็เลยไม่มีคนปลุก..ให้ยลตะวันยาม เช้า..

..กว่าฉันจะมุดออกจากกระดอง..โผล่ศีรษะออกนอกรังได้..ก็สว่างไสว..คว้ากล้องได้ ก็ออกเดิน..จุดเป้าหมาย ดอยกองข้าว ที่สูง 1210 ..สีทอง..อีกแระ..

..ไม่ลืมที่จะบันทึก..เวลาขณะเพิ่งตื่น 6.17น. อุณหภูมิ 15.1องศา นอนที่ระดับความสูง 1190 เมื่อคืนมะมีลมเท่าไหร่..เนินบังเหมือนที่ Paradise Fc คาดการณ์

..เฮ่อ! มะวานกล้องโชว์ว่าแบตเตอร์รี่หมด..วันนี้มีมาอีกแระ..หน่อยนุง..ถ่ายๆดอกไม้งาม..ที่พักงาม เดี๋ยวกลับไปโชว์ Paradise Fc ที่ยังมะตื่น..เหตุ เพราะไม่มีใครกล้าเขี่ย..ปล่อยให้ตื่นเอง..

..แบตหมด..อดโชว์..กรำๆ..เอารัยถ่ายวุ้ยเนี่ย..ฉันคำนวณพลาดอีกแระ..

..”เราพบดอกไม้ล่ะ..เดี๋ยวมีโชว์..รอแบตกลับมา..” ฉันได้โชว์Paradise Fc แป๊ปเดียว..ดับอีกแระ..

..”เก็บไว้..เดี๋ยวไม่มีถ่ายหรอก..”

..”มันไม่มีแล้วง่ะ..SLR ก็มะได้แบกมา เห็นว่า ทริปเดินโหด ไม่อยากหนัก..คิดผิด..”

..”หึ หึ..” ไม่มีคำพูดซ้ำเติมใดๆ จากParadise Fc นี่แหละเค้าล่ะ..

..สายมากๆ เวลามาตรฐานกลุ่ม..กว่าจะทำอาหารเสร็จ กว่าจะเก็บของ กว่าจะออกเดินทาง เกือบ 10โมง ..อ่ะ!สบายๆ ไม่ต้องรีบ ..

..”วันนี้ต้องเดิน 15กิโลน้า..หนักหน่อย..แต่จะกลัวไร้..จิงมะ..” ฉันหันไปบอกเพื่อร่วมทริป..

..”ไม่ได้ถ่ายแล้วดิ..” Paradise Fc คงสังเกตุว่า ฉันไม่ได้งัดกล้องออกมาบันทึกภาพใดๆ..>

..”อื่ม!..”

..”เอามะ..”

..”ได้หรอ..” ฉันยิ้มออกแระ..

..”อื่ม! ได้สิ..” นับแต่ออกเดินทางวันที่ สองเป็นต้นมา ฉันก็ใช้กล้อง ของ Paradise บันทึกภาพโดยตลอด..กลับไปครั้งนี้ สัญญาว่าจะซื้อแบตเพิ่มอีกก้อนน้า..ไม่กวนเธอมากมายแระ..

..วันนี้ขึ้นเนิน ลงเนิน เน้นๆ..วันแรกแค่อบอุ่นร่างกายเท่านั้น..ของจริงต้องวันนี้ กะพรุ่งนี้ต่างหาก..

..ฉันเดินตามรอยเท้าที่คุ้นเคย..

..”เฮ้ย! ตรงโน้น..เห็นมะ..” ฉันรีบเดินไปหา Paradise Fc จุดที่ฉันยืนมะเห็นอะไรโรย..

..”เอ๋อ! Barbet แต่ Barbet อะไรวุ้ย เหมือนเจ้าตีทองโรยแฮะ แต่มันไม่ได้ร้องยั่งงี้นี่..”

..”อ่ะ! เอาคืนไป ถ่ายๆ..” Paradise Fc ถ่ายเจ้าตัวเนี่ยส่งมาให้ฉันตัวจี๊ดดดดเดียว..เบลอๆ..

..เดินมุดเข้าป่าทึบ ทะลุออกเนินโล่ง..เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวเย็น..เดินวนเวียนอยู่แบบนี้ ..ตั้งกะเช้า จวนจะเที่ยง..

..ใครเอากล้วยไม้มาจิ้มแถวนี้เนี่ย..

..ไม่นาน..เจ้าดอกเหลืองน้อยๆ ไม่เพียงแต่โดนโรมไล้ ด้วยสายตา ของพวกฉันเท่านั้น..

..การบันทึกทรวดทรง ส่วนโค้งเว้า..คลุกเคล้ากับแสงแดด..ก็เริ่มขึ้น..

..”เลยจากนี้ไปเป็นการขึ้นเนินสูง ต้องลดน้ำหนักลงแล้ว..กินเที่ยงกันที่นี่ดีกว่า..” พี่เจ้าหน้าที่ และพี่ลูกหาบวางสัมภาระทั้งหมด ตั้งวง อาหารเที่ยง..

..แล้วพวกฉันจะรออะไรเล่า..

..งัดเสบียงออกมาตั้ง..กินๆ..

..พี่บุญส่งเจ้าหน้าที่นำทางของฉัน เริ่มออกอาการไม่สบาย..

..”พี่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ..”

..”ผมไม่สบาย นิดหน่อย..”

..”พี่กินยายังค้า..ดื่มน้ำมากๆ ไม่ต้องกลัวไม่พอ ในเป้มีค่ะ..เดี๋ยวแบ่งให้..”

..”ครับ..”พี่บุญส่งคงเกรงใจม้างงง นิ่ง....”พี่คะ เกลือแร่มะคะ..เดี๋ยวผสมให้..” ฉันก็ถามไม่หยุด

..พูดไม่ทันจบ Paradise Fc ซึ่งยืนฟังอยู่ใกล้ๆ ก็ดึงขวดน้ำข้างเป้พี่บุญส่ง ผสมเกลือแร่ที่มีเหลืออยู่ซองเดียวของเค้า..

..”เกลือแร่เธอ หมดยัง..”

..”มีเพียบ..จะเอาก็มาเอาได้น้า..” ฉันบอก paradise FC..แอบชื่นชมในใจ..เค้าไม่พูด แต่ลงมือ ทำ..

..จากทางเดินที่ขึ้นชัน ที่สุด..เดินมุดเข้าป่าทึบ ..ทะลุออกเนินโล่งในครั้งนี้..

..ในที่สุด..

..”ฮ่า! นี่งัย..ยอดคุยหลวง..”

..”หายเหนื่อย..”

เดินทางแค่ครึ่งเช้า..ช่วงบ่ายเป็นยังไง ติดตามตอนต่อไป..