..จุดตรงนี้ ยอดดอยคุยหลวง..

..ระดับความสูง 1615อุณหภูมิตอน 14.02น. อยู่ที่ 24.5 องศา..กลางแดดเปรี้ยงนะเนี่ย..

..พี่เจ้าหน้าที่ให้พวกเรา พักนาน..เวลาทั้งหมดตั้งแต่เราเริ่มปลดปล่อยสัมภาระ..

..จะทำอะไรได้ดีไปกว่า..บันทึก ภาพความทรงจำ..

..”ระริก ระรี้..เริงร่า ท้าความเพลีย..”

..พี่บุญส่งก็มีอาการดีขึ้น.. พี่ลูกหาบบางคน ย้ายตัวเองมาทำหน้าที่เดินนำทางพวกเรา แทนพี่บุญส่ง..พี่ๆ มีน้ำใจทุกคน..

..”ลงด้านนี้..ถ่ายน้ำหนักดีๆน้า..” เสียงเตือนมาจาก ด้านหน้า..จะใครซะอีก..ถ้าไม่ใช่ Pardise Fc>

..มาถึงแล้วช่วงเส้นทางที่ฉันไม่ค่อยถนัด..ชันดิก..และลื่น..

..”พี่เกียรติ หน้าไปโดนอะไรมาค้า..เลือดออกซิบๆโรย..”

..”ล้มตรงโน้นน่ะดิ..ทั้งหินทั้งต้นไม้..” เอาเข้าแล้ว พี่ฉัน..เสียเลือดสังเวยเส้นทางสายนี้เข้าแล้ว..

..ฉันยิ่งต้อง..เพิ่มความระมัดระวังเต็มที่..เสียโฉม ขาเป๋ไปแย่โรย..แล้วจะเที่ยวงัยเล่า..

..”เดี๋ยวหยุดตรงนี้ก่อนดีกว่านะ..” Paradise Fc หันมาบอกฉัน หลังจาก ไม่พบรอยเท้าใดๆ..

..รังเร ยืนรอซักพัก น้องไอก็เดินมาถึง..ไปนั่งรอตรงโน้นดีกว่า ทางแยก..

..จริงอย่างที่ Paradise Fc คาดการณ์..ทางที่พวกเราจะเดิน ต่อจากตรงนี้ ไม่ใช่ทาง..เป็นเนินหญ้าเตียนๆ สูงชันตัดขึ้น จุดสุงสุดของยอดดอยปุย หลวง..

..”เกือบไปแล้ว..ย้อนไกลนะเนี่ย” แล้วยั่งงี้ ไม่ให้ฉันเดินตามเธอได้อย่างไร..ตามรอยเท้าที่คุ้นเคย..

..”พ้นเนินนี้แหละ ที่พัก..เดินไปทางขวานะ..” ความเร็วพี่บุญส่งยังมะดีขึ้น ฉันรีบเดินไปก่อน ไม่ไหวแระ อยากนั่งพักนานๆ..ง่วงเป็นที่สุด..แต่คิดว่า Paradise Fc คงอยากพักมากกว่าฉัน เพราะเดินนำไปโน้นนนแล้ว..

..มัน จะหกโมงเย็นแล้วเนี่ย..เฮ่อ! ยาวไกล..ล้าเป็นที่สุด..

..หาทำเลที่นอน..ย้ายไปย้ายมา..ในที่สุดก็ได้ทำเลทอง..รับลมเต็มๆ..

..”ดูอาทิตย์ตกที่ไหนค้า..”

..”เลยเนินลูกนี้ไป..ไม่ไกล 15 นาทีก็ถึงแล้ว..” พี่บุญส่งตอบทันที..

..”ไม่ไปแระ..” Paradise Fc ท่าจะเหนื่อย..ปล่อยไป..ตามใจ..

..”ไปกันเร็ว..” พี่เกียรติหันมาชวนฉัน..

..”ไปดิพี่ เดินมาถึงนี่ทั้งที..ไม่พลาดแม้แต่ฉาก เดียว..เดินอีกแค่นี้ จะซักเท่าไหร่เชียว..” คว้ากล้อง Paradise Fc เดินอ้าวตามพี่ๆ..

..”อ้าว! ไหนว่าไม่ไป..”

..”พลาดได้งัย..”

..ในที่สุด Paradise Fc ก็ไม่พลาดฉาก ..

..ตะวันลา ณ ปุยหลวง..

เดี๋ยวไปดูตะวันกัน..ตอนต่อไป