น้ำท่วมเป็นตัวแปร รอง..ส่วนตัวแปรหลัก..งาน..ทำไมมันต้องมารุมกันตอนนี้เนี่ย..ทำให้ทริปที่วางแผนไว้..ล่มไม่เป็นท่า..เพื่อนฝูงแยกย้าย ไปที่ชอบๆ..

ส่วนฉัน..ทำไรดีน้า..หงุกหงิก..หัวใจเป็นที่สุด..ขัดใจๆ

วันเสาร์ที่ 21 ตุลาคม 2549

“มี กอล์ฟมะ..ทิตย์นี้..”

“มีดิ ไปป่ะ..”

“แก จะมาซ้อมป่าว เราจะไปรับ”

“ได้โรย..เพื่อน.. “ฉันตอบเจ้าติ่งเพื่อนซี้..ใจก็นึกว่า มันกลัวฉันตีไม่โดน..

เล่นไปซะ 6 ถาด ( ถาดละ 40 ลูก) หวดกันซี่โครงบาน..เอาแระ..พรุ่งนี้ออกรอบ สบายๆ..

ตอนแรกฉันว่า ฉันจะกลับบ้าน พอดูเวลา..โอ้ว! เวลาเล่นแบดนี่..ไปตอนนี้ยังทัน

“Taxi ขา ไปซอยเย็นอากาศ.. ขึ้นทางด่วนนะ..ด๊วน..ด่วนโรยนะคะ..”

วันนี้ พี่โอ๋ กะเจ้าเอ๋ เจ้าของโรงงานอาหารสัตว์ ณ ราชบุรี ก็มาเล่นด้วย..ไม่ใช่อื่นใดเลยที่เป็นเหตุผลหลัก..รักษาคอร์ทไว้ให้มั่นคง….เดี๋ยวจะไม่มีอะไรทำ ตอนไม่รู้จะทำอะไร..

แรงฉันยังดีเหมือนเดิม..แต่พอ 3 ทุ่มเหนื่อยเป็นบ้า เรียวแรงสูญสลาย.. นู๋อยากกลับบ้านนนน…พอถึงบ้านก็หลับเป็นตาย.. ใช้พลังงานหมดสิ้น..

วันอาทิตย์ 22 ตุลาคม 2549

วันนี้ ที ออฟ เวลา 11 โมงครึ่ง พวกเรามาเล่นกัน 4 ก๊วน ก๊วนละ 5 คน ฉัน อยู่ก๊วนสุดท้าย ..ฝีมือห่วยแตกสุด..ดีแล้วไม่กดดัน..

“แคดดี้จ๋า..ชอบถ่ายรูปมะ”

“ไม่ค่ะ..”

“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ชอบให้ถ่าย..อะ..ถ่ายอะไรก็ถ่าย แต่ต้องมีพี่ด้วยนะ..”

ฉันก็ยื่นกล้องประจำกระเป๋าของฉันให้แคดดี้หน้าหวาน เบอร์ 004 แห่งสนามธานนท์

เรี่ยวแรงหมดเอาหลุม 11 นี่เอง..อากาศร้อนมาก ..ฉันรู้มาอีกอย่างแระ..แคดดี้ของฉัน มีฝีมือในการนวด ไม่เบาทีเดียว..เล่นเอาฉันคลายอาการปวดหัว ไปได้มากทีเดียว..ทำให้ฉันอยู่เล่นได้ครบ 18 หลุม..แต่คะแนน ต้องพัฒนานิสสส..

6โมงเย็นจนได้ วันนี้ถือว่าเล่นไม่ช้านะ…ก๊วนติด..

เพื่อนๆไปส่งที่บ้านอีกแระ..

“กินยานะ..แล้วนอนพักเดี๋ยวก็หาย”

“นี่ขนาด ไม่ค่อยได้พบกันนะเนี่ย..20 ปีแล้วที่รู้จักกลุ่มนี้ มิตรภาพ..ความห่วงใย..ยังคงอยู่ และฉันก็ได้รับมันเสมอต้นเสมอปลาย..ไม่มีด้อยลงไปเลย” ..

“พรุ่งนี้กี่โมงนะ..” แง่ะ..อย่าเบี้ยวน้า..ฉันนึก

“พบกัน 7 โมงเช้าค่ะ..ปั๊มเจ็ต พระราม 2 เดี๋ยว 6 โมงครึ่งเราโทรปลุก”

“เราก็กะว่าจะตั้งนาฬิกา ตอนนั้นพอดี..”

“อ้าว งั้น..เราก็ไม่ต้องปลุกแล้วนิ” ..

ฉันตอบ Paradise Fc ก่อนจะหลับตาลง ..พักได้แล้ว..พักใจ..เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็พบกันแล้ว..“บายค่ะ..เจอกัน”

วันจันทร์ที่ 23 ตุลาคม 2549

พอเอาเข้าจริงจริงๆ กว่าฉันจะตะเกียกตะกาย แกะเปลือกออกมาได้ เกือบ 7 โมง ตาลีตาเหลือก รีบออกจากบ้าน ช้ากว่านัดไปนิสสส..แต่ก็ยังเป็นคนแรกอยู่ดี..

“ตื่นยางงงง…คะ”

“เออๆ..กำลังออกเดินทาง” โธ่! นี่มัน 7 โมงครึ่งแล้วนะ Paradise Fc เพิ่งกะลังออก..

“จวนถึงแล้วพี่..” เออ ดีจัง เด็กก็ยังไม่โผล่..งานนี้ไม่ใช่ฉันแล้วที่ช้า..

8 โมง กว่าๆ เราก็ถึง จุดเป้าหมาย..ป่าชายเลน ปากอ่าวมหาชัย ..

วันนี้เป้าหมายหลักของฉัน Black Baza (เหยี่ยวกิ้งก่าสีดำ) นกเหยี่ยวตัวเดียวในดวงใจ..

เช้าๆ ก็มี เหยี่ยวนกเขาพันธ์ญี่ปุ่นมาให้นับบ้างประปลาย หลายรอบ ประกอบกับ น้ำเริ่มลดระดับลง บรรดานกชายเลน ก็แห่กันมามากมาย…ฉันก็เลยหลงกลธรรมชาติ..เริ่มดูนกชายเลน..หลงลืมนกเหยี่ยวไปชั่วขณะ..

กว่าจะนึกขึ้นได้ถึงภารกิจหลักของเรา โน้นน น้ำลงไปไกลแล้ว นกชายเลนก็ออกหากินไกลจากฝั่งมาก..ถึงได้เงยหน้ามองฟ้า..หาฝูงเหยี่ยว..

วันนี้อากาศร้อนอบอ้าว.. Paradise Fc จะเป็นไรบ้างเนี่ย..เค้าไม่เคยมาดูนกแบบนี้..ถนัดแต่ป่าเขาลำเนาไพร..หรือไม่ก็ดำน้ำ..

..จะเบื่อมั๊ยน้า..ครั้งแรกที่ดูนกกับพวกเราก็เจอนกชายเลน..เทาๆ ขาวๆ..

แล้ว Paradise Fc จะมาดูนกกับฉันอีกมั๊ยเนี่ย..ฉันเริ่มวิตก..

ขนาดไม่ค่อยมีเวลา..ก็ยังเจียดๆเวลาพาพวกเรามานับนก..แต่เนื่องจากวันนี้ตื่นเช้าไปมั๊ง Paradise Fc เริ่มจะงอแง..

“หิวยังค้า..” ฉันถามแบบไม่รอคำตอบ..พอเห็นหน้า..ฉันก็ว่าต่อ..

”เก็บของ กินข้าว เดี๋ยวค่อยมานับ..”

เราเลือกร้านใกล้ที่สุด สั่งง่ายที่สุดเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา..เกรงว่า Black Baza ผ่านมา ไม่ได้เห็น..

ขากลับ..จอดรถ ไม่ทันเรียบร้อย..เงยหน้าเห็นเหยี่ยวบินตัวเดียว..ยก Binoc ส่อง..

”เฮ้ย! มันไม่ใช่ตัวเดียว ข้างหลังมีเป็นฝูงโรย” ฉันตะโกนโหวกเหวก.. Black Bazaๆๆๆ

“นับๆ..พี่นับไปก่อน เดี๋ยวผม ฟันธง..Black Baza จริงๆ พี่..ใส่เสื้อยืดลายด้วย..เย้ๆ”

Black Baza (เหยี่ยวกิ้งก่าสีดำ) เหยี่ยวเป้าหมายของฉันวันนี้..กลุ่มใหญ่กลุ่มแรกของฉัน 200 กว่าตัว ตามด้วย กลุ่ม 300 และก็มีมาเรื่อยๆ..

“เอาล่ะ..ไม่ต้องเดินไปไหนแล้ว..อยู่มันตรงนี้แหละนะ..” ฉันกางเก้าอี้ ลงนั่งดูแระ..ร้อนเป็นร้อน ช่างมัน ฉันจะนับล่ะ..

สุดท้ายเราก็อยู่จุดลานจอดรถ นี้ไปจน 5 โมงเย็น..

หันไปมอง Paradise Fc..หน้าตายังดีอยู่..คงตื่นเต้นกะการนับแล้วจำนวนไม่ตรงกะพวกเรา..อิอิ…

“5..10..15..20…..213.” “.เราได้ 240.” “.ผมได้..237.” “.นู่ได้..270. “ “.เฮ้ย เฉลี่ยไปเลย..”

วันนี้ 3 ชั่วโมงที่เราพบ Black Baza เรานับคร่าวๆได้ 2700 ตัว..

ฉันก็ยิ้มแก้มแทบปริ กลับบ้าน..อาทิตย์หน้ามาใหม่.. ทริปดูนกต่อไป..Paradise Fc จะไปกับฉันมั๊ยเนี่ย..ฉันนึกตอนนั่งรถกลับบ้าน 

                                  “ถามจริงเหอะ..เธอเบื่อมั๊ย”

                 ฉันได้รับคำตอบแล้ว..และคำตอบก็ถูกบันทึก..ในใจฉันแล้ว..

                                     ฉันขอเก็บเอาไว้นะ..