…กฏกติกาย่อมมีข้อยกเว้นเสมอ..คราวนี้ก็เหมือนกัน ฉันต้องตกระกำลำบาก..แหกกฏ..แบกสัมภาระเอง..ขอเค้าไป จะว่าไปแล้ว ฉันหอบผ้า หอบผ่อน หนีตาม Blue Magpie ไปนั่นเอง..ทำไงได้..ฉันไม่ใช่ผู้จัด..ว่าไงว่าตามกันอยู่แล้ว..
…พบเพื่อนกลุ่มอื่น..พบ Blue Magpie..ที่จุดนัดพบ..ท่าศาลา..แวะกินข้าวเช้า..รับส่วนแบ่งข้าวสารถือ..คนละเท่าๆกัน..ฉันไม่ได้รับส่วนแบ่งการถือ แต่รับส่วนแบ่งตอนกิน..รู้สึกเอาเปรียบเพื่อนนิสสๆ..
…เริ่มต้นเดินทาง ทางหมู่บ้าน..ชื่ออะไรไม่รู้..ลืมถาม…เดือนนี้อากาศร้อนนะ..ไม่มีลม..เพื่อนฉัน Female ช่วยเป็นลมให้..ก็ไม่ออกกำลังกายเล้ย..ชวนเล่นแบดก็ไม่ไป งานยุ่ง ประชุมๆ..ชวนตีกอล์ฟก็ไม่เอา ตัวดำ..ชวนดูนก ก็เมาBinoc..จะอ๊วก..เฮ่อ..
…เริ่มแยกกลุ่ม..คัดตัวจากระดับความเร็ว..ฉันเกาะกลุ่มรั้งท้ายเหมือนเดิม..แต่ยังมี BlueMagpie เป็นคุณชายบ๊วย..เพื่อนฉันคนนี้รักษาความเชื่องช้าได้อย่างมั่นคงทีเดียว..นับถือ..
…เดินๆ หลงๆ..ดีนะ ที่บอกไว้ว่า มีแต่ทางขึ้นอย่างเดียว..ไม่มีทางลง..ไม่งั้น..ไปโน้น..ก็จะใครซะอีกล่ะ..ริจะเดินนำ..ถ้าไม่ใช่.. Blue Magpie..จะให้มันนำทำไมวุ้ย.. แล้วเธอจะนำทำไม..ฉันไม่เคยเข็ด..
…ขนาดมีกิ่งไม้พาดขวาง..Blue Magpie ยังอุตส่าห์พาลอด..มุดผ่านไปได้ไม่เอะใจ..ดีนะ..สัญญานมี..ถามๆ.. โทรถาม
…น้ำหมด..หิวน้ำจังค่ะ..ฉันสื่อสารกับกลุ่มผู้นำ..มีน้ำแบ่งให้บ้างมั๊ยคะ.
…เดินไปไม่นาน..ขวดน้ำลิตร บรรจุน้ำ ครึ่งขวดห้อยต่องแต่ง…”ขอบคุณมากค่ะ” ฉันแบ่งเพื่อนๆ..
..การเดินทางครั้งนี้ ฉันเรียนรู้ถึงคำว่า รับมาและแบ่งปัน..เข้าใจ..เข้าถึงกลางใจ..
…เดินเรื่อยเปื่อย เหนื่อยเจียนจะขาดใจ..ก็ถึงจุดพักสันเข้า..โน้น..ตะวันหายไปแล้ว..แล้วตะวันที่ไหนจะรอ..อ่ะน่ะ..มาช้ายังดีกว่าไม่มา..มองผ่านความสว่างนวลๆของแสงจันทร์.. ลึกลงไปด้านล่าง..เวิ้งว้าง..เงียบ..นิ่ง..ใจนิ่ง..นี่น่ะเหรอ..ผาเหยียบเมฆ..อากาศเริ่มเย็น..
…พื้นที่ที่ใช้นอน..เลยหัว..เลยเท้าฉันนิดเดียว..เพิงโล่งโจ้ง..สร้างแบบง่ายๆ..นอนเรียงเป็นปลาทู2เข่ง 20..
…สายๆ เราเดินไปตามสันเขา..ขึ้นลงกี่ครั้งจำไม่ได้..ไม่ได้นับด้วย..นกมากมาย..เจ้ากระรองทอง..น้องกินปลี..เห็นระยะประชั้นชิด หวิดชน..Binoc ไม่มีความหมาย..Focus ไม่ได้..ห้อยให้มันหนักเล่นๆ ซะงั้น..กล้วยไม้ก็มากมาย ฉันไม่มีความรู้..ไม่รู้จัก..แต่สวย..Paradise Fc ซิ..เค้ารู้จักดี..เค้าเก่ง..เค้าชอบ..อดนึกถึงไม่ได้..แว๊ปใจ..นิสสสนุง.. 
…แวะเติมน้ำ..น้ำจากธรรมชาติ..แหม! เย็นเจี๊ยบ..ชงกาแฟเย็นซะเลย..เรื่อยๆเปื่อยๆ..เรียนรู้เรื่องรหัสป่า..ถอดรหัสป่า..เอาพอไม่หลง..เรียนรู้วิธีเดิน..หลบและหลีก..พริ้ว..ฉันได้ผู้นำดี..เก่ง..ถึงตันน้ำตก..วันนี้เราพักที่นี่..น้ำตกอ้ายเขียว..
…ทุกคนแปลงเปล เป็นถุงนอน..ไม่มีที่ผูก..ฉันนอนบนลานหิน..อากาศเย็น..หินเย็น..ใจก็เย็น..สงบ..
…คืนนี้มี Meeting รอบกองไฟเล็กๆ ตามปกติ..แต่พิเศษกว่าเดิมนิสส ตรงคืนนี้เป็นวันเกิดของ นาย Sunday น้องรักของฉัน..เพื่อน Female ของฉันอุตส่าห์แบกเค็กมาด้วย..แล้วเพลง Happy Birthday for Sunday ก็ก้องป่าเขาหลวง..สุขสันต์วันเกิดน้องรัก..
…เสียง เขนน้ำ นี่ ตามมาหลอกหลอนถึงที่นี่เลยนะ..ฉันรีบตื่นตามเสียงปลุก..ค้นหาตัว..ตามต้นเสียง..ไม่รอช้า..
…” เขนน้ำ ..เมื่อกี้อยู่ตรงนี้..” Blue Magpie ของฉันรีบโฆษณา..
…นั่งรอ..เดี๋ยวมาอีกแน่..นาน..เกือบหมดเวลาความอดทน..จิ้งๆ..จิ้งๆ..เสียงมาจากด้านหลัง..ไล่มาใกล้ๆ..ฉันนั่งนิ่ง..เขนน้ำ ก็บินมาจากด้านหลังของฉัน..ผ่านฉันไปด้านหน้า..แหม..ระยะเผาขน..
…เก็บข้าวของ เดินลื่นๆ ลงน้ำตก..นี่ถ้าฉันไม่ได้แบกสัมภาระ..ฉันคงสนุกกว่านี้นะเนี่ย..บ่ายๆ ฉันก็เดินจุดสิ้นสุด..
…“เฮ้ย..ดูดิ..คันๆ..กลางหลัง..” อ้าวโดนซะแล้ว..ฉันหยิบเจ้าทากตัวอ้วนออก จากหลัง Blue Magpie ทิ้งถังขยะ..ก่อนไปเล่นน้ำตก..สบายใจ..ไม่ต้องฆ่า เดี๋ยวมันก็บ้าตายไปเอง..ดันกินเลือดใครไม่กิน..กินเลือดบ้าของ BlueMagpie
…ยังมีเวลาเหลือ..จิบกาแฟในเมือง..สนทนาขำขัน..ก่อนเดินทางกลับ..
…เพื่อนๆ ไม่ได้แค่สอนให้รู้จัก..และไม่ได้แค่เพียงให้เข้าใจ..แต่ให้นำไปใช้…
…ฉันต้องรู้จักคำนี้ให้เป็นอย่างดี…
..แบ่งปัน..
September 2nd, 2006 @ 1:27 pm
มาคนแรกเลย อ่านแล้วอยากไปจัง
September 2nd, 2006 @ 3:00 pm
อืมห์
ไม่ได้ท่องไพร ผจญทาก มานานมากๆๆๆๆเลยค่ะ
อ่านแล้วก็อยากไปดมกลิ่นป่ากว้างจัง แต่สังขารไม่ค่อยอำนวย (อิอิ)
September 2nd, 2006 @ 3:28 pm
chminivet ไปมาเมื่อไหร่ ผมไปมาเมื่อตอนสงกรานต์ ยังจำได้ถึงความรก รก แล้วก็รกของทางเดินได้ดี
แล้วยังดงทางที่ตามหลอกหลอนมาถึงที่นอนอีก แต่ก็สนุกครับ 
September 2nd, 2006 @ 3:37 pm
..
หาเวลาจิ..อยู่กะที่นานๆ พุงย้อยนิสส แล้วนะ.. 
หมีคับ..
Stardust..ค่อยๆไป..ค่อยๆเดินสิคะ..Ch.Minivet มีไม้เท้ากายสิทธิคู่กาย..ชีวิตCh.Minivet แขวนอยู่กับการเดินทางซะแล้ว..แถมพกด้วยกลุ่มก๊วนที่รู้ใจ..คงต้องเดินทางไปอีกนานค่ะ..
Ch.Minivetรักการท่องเที่ยว เหนือสิ่งอื่นใดโลย.. 
September 2nd, 2006 @ 3:41 pm
..
แล้วจะเอา คินาบาลูมาเขียนงิ.. 
Hooknoi..ไปมาเดือนพฤษภาค่า..ลื่นๆ ล้มๆ ไหลๆ..ไปเรื่อย..ซ้อมเดินก่อนลงสนาม คินาบาลู เดือนมิถุนา..
September 2nd, 2006 @ 5:02 pm
ตอนแรก อ่านชื่อ ผา นึกว่าผาเหยียบเมฆที่ ภูกระดึง ครับ ..
สวยดี ยังไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปไหน บ่อยๆ
September 2nd, 2006 @ 5:26 pm
..
..Ch.Minivet ก็ไม่ได้จัดอยู่ในประเภท ไปไหนบ่อยค่ะ.. 
แค่เดือนละครั้งเอง.. 
ระยะหลังๆไม่รู้จะไปไหนแระ..
ภูกระดึง…รอให้ OnTheWay เล่าอยู่น้า..ความทรงจำที่ดีๆง่ะ..
..ส่วน Ch.Minivet จำไม่ค่อยได้แระ..มากมายไปหมด 
September 2nd, 2006 @ 9:05 pm
..ชมแล้วรู้สึกคิดถึงความสดชื่น กับเสน่ห์ของป่าจัง..ไว้มีโอกาสเราจะไปเยือนถึงที่แน่นอนนนนน…
September 3rd, 2006 @ 10:45 am
ป่าใต้ยังไม่เคยเดินเลยครับ เนื่องจากความกลัวเจ้าทากน้อย อันนี้ละอุปสรรคอย่างแรกเลย เรื่องเดินเรื่องแบกบ่เคยบ่น ตัวเท่าควายดันกลัวทาก เวรกำจริงๆๆเลยเรา
September 3rd, 2006 @ 11:18 am
..
Helmeted Hornbill..ยังไม่เคยไปยลผาเหยียบเมฆเหรอ..Ch.Minievt ยังไม่เคยลิ้มยอด 1800 เลยนิ..
MetaLic..ป่าใต้ Ch.Minivet ก็ยังเดินไม่หมดโลย..มีอีกหลายที่ ที่ต้องไป..Ch.Minivet แพ้มด แมลง ทาก โดนกัดแล้วแดงจนม่วง คันมากกกก ดูแล้วก็สวยดี บวมๆอูมๆ..แต่มันก็ไม่เคยเป็นประเด็นหลักในการตัดสินใจว่าจะไปหรือไม่ไปโลย..
แบกของต่างหาก ที่เป็นประเด็นสำคัญ..Ch.Minivet ไปทุกที่ ที่มีลูกหาบ.. 
September 4th, 2006 @ 10:33 am
บนนั้นนกเยอะเลยเหรอ…อยากไปมั่งอะ จะเดินไหวมั๊ยเนี่ยเรา
แต่ว่านะ….สักวันคงต้องไปให้ถึงให้ได้แหละ ที่สวยๆ แบบนี้
พี่ minivet จัดให้โหน่ยยยยจิ ขอลูกหาบด้วยนะคะ นะ นะ
September 4th, 2006 @ 10:57 am
สวยจริงๆเลยครับ
เรื่องราวถ่ายทอดได้ดีจริงๆ…
ว่างเมื่อไหร่อีก…มาอีกนะครับ..
อ้อคราวนี้ไม่ต้อง..เกาะเชือกพยุงบนผาน้ำตกแล้วหล่ะ
September 4th, 2006 @ 12:53 pm
..
..แต่ที่นี่มะมีลูกหาบด้วยจิ..ต้องแบกเองจ้า.. 
..สู้มั๊ยล่ะ..จัดให้..เดี๋ยวกระซิบบอกหัวหน้าหญ่ายก่อง..ทริป ดูนก..เดินป่า..สบายๆ สไตล์เราๆ..
ลุงแก่ๆ น่าจะไปมะไหวนิ.. 
SecretaryBird.. ไม่ต้องแบก..ไหวอยู่แล้ว..
September 4th, 2006 @ 1:09 pm
..
เจ้ากระรองทองแก้มขาว ( Silver-Eared Mesia )
..Ch.Minivet วาดได้เท่าเนี่ย..ที่เหลือ..มโนเอาเองนะ..น่ารักมะ.
เดี๋ยววาด เจ้ากินปลีก่อง..แล้วจะเอามาอวดนิ..
September 4th, 2006 @ 1:22 pm
..
ไม่ต้องใช้เชือก มันมีสะพานแล้วเหรอคะ.. 
หรือว่า Ch.Minivet ต้องเดินป่ายั่วทาก เส้นทางใหม่.. บุกเบิกเส้นใหม่ ..อีกแระ.. 
SouthernRoof..
September 4th, 2006 @ 6:04 pm
ขยันโพสจริงๆครับพี่ ฮึ อ่านแย้วตาร้อนผ่าว อยากไปจริงๆ
September 4th, 2006 @ 9:59 pm
หมู่บ้านละแวกนั้น น่าจะชื่อ พรหมคีรี - นะ
ยอดพันแปด - ฉัน- เดิน - นั่ง - นอนมาแล้ว เกิน ๑ หน
เรื่องเล่าของคุณ ฉะ หมิน นี่ เว็จ นี่….อ่านออกเสียงแล้ว ควังเหมือนเสียงเหมือนดิจิตอลซาวด์เลยนิ..
อิอิ
September 4th, 2006 @ 11:15 pm
..
นายAway..จะไปมั๊ยล่ะ..แล้วนี่ไปไงมาไง..โผล่ศีรษะมาได้..ไปจำศีลที่ไหนมาจ๊ะ..
สายลมลอย..อื่ม..นะ..
จ๊าก..ซี-เอช-มิ-นิ-เวด .. ไม่ใช่ ป๊ะกันข้างๆส้วม… 
September 5th, 2006 @ 9:38 am
จริงๆ แล้วชื่อ Ch.Minivet เนี่ยมันอ่านว่า..เจ๊ มินิเว็ท ตะหาก อิ อิ
September 5th, 2006 @ 12:09 pm
..
เอ้าเรียกกันเข้าไป… 
แต่ยังดีกว่า สายลมลอย..ช่างคิดนอกกรอบ..เรียก Ch.Minivet.. 
September 6th, 2006 @ 11:06 am
ใส่รูปนก ในความคิดเห็นได้อย่างไรค่ะ ทำไม่เป็นอ่ะ
September 6th, 2006 @ 6:52 pm
คารมคมจริง ๆ หยิกแกมหยอก อ่านแล้วขำดี ชอบตอน “ไม่ต้องฆ่า เดี๋ยวมันก็บ้าตายไปเอง” ฮ่า ฮ่า ฮ่า
คิดได้งัยเนี่ย
รูปนกวาดด้วยสีน้ำหรือคะ สวยดี
September 7th, 2006 @ 5:08 pm
ชอบคำว่า ใจนิ่งจัง
เวลาสิ่งที่ต้องการที่สุดคือคำนี้
มีปัญหามา 2-3 วันแล้ว ได้กำลังใจและความห่วงใยจากพี่ญะ ทำให้รู้สึกดีขึ้นบ้าง แต่ก็ยังไม่นิ่ง
คงต้องทำใจด้วยตัวเองให้ได้ รักอะไรหลายๆอย่างในนี้ รักสิ่งที่ตัวเองทำ และไม่อยากทิ้งไปกลางคัน การลาออกไม่ได้เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด แต่….. เวลาไม่มีแรงใจเลย
คิดถึงพี่แป๋มนะ
September 7th, 2006 @ 6:20 pm
..
..เข้าไปใส่ที่ แก้ Comment ค่ะ..Ch.Minivet ไม่แน่ใจว่าเป็นวิธีที่ถูกหรือเปล่าน้า..แต่มันก็ออกมาแบบที่เห็นนั่นแหละค่า.. 
SingMueSui..
Ya..
..วาดด้วยสีน้ำค่ะ..ตัวที่ 4 แระ..เจ้ากินปลีต้วน้อยๆ ตอนนี้เป็นกินฟรีไปแระ..ไม่สำเร็จ.. 
..พออวดได้แล้วจะเอามาอวดน้าค้า.. 
Mind..
..เกิดรัยขึ้นกะชีวิตของน้องรักของฉันแล้วล่ะเนี่ย..รายนี้ขอมุดคุยหลังรัง Ch.Minivet แระกัน.. 
..อย่าอ่อนใจ..อย่าอ่อนแรง..อย่าอ่อนแอ..Ch.Minivet..สั่งห้าม Mind.... 
September 7th, 2006 @ 7:14 pm
To Mind : อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยนั้นทำให้เรานั้นรู้ถึงความแตกต่าง จวบจนเวลาที่ฝนจาง ฟ้านั้นคงสว่าง และทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ …. (เวลาเหนื่อย ๆ ฟังแล้วจะรู้สึกดีขึ้นนะคะ)
พวกเราเป็นกำลังใจให้กันเสมอนะ ใช่ไหม พี่ Ch.Minivet
September 8th, 2006 @ 12:20 pm
คุณMind ลองอ่านบทความนี้ดูสิค่ะ เผื่อจะช่วยได้บ้าง เอาใจช่วยค่ะ
http://blog.trekkingthai.com/pond/wp-admin/post.php?action=edit&post=72
September 8th, 2006 @ 1:11 pm
ขอบคุณมากค่ะ Ch.Minivet ทดลองทำตามดูแล้วค่ะ copy รูปมาวางธรรมดา แต่ขนาด ถ้าสูงเกินวางไม่ได้ค่ะ ลองที่ 27 KB ถึงได้ค่ะ
September 13th, 2006 @ 6:39 pm
มิตรรักแฟนเพลงเยอะจริงๆพี่เรา ออกเป้นเล่มได้แล้วครับพี่ 55
September 13th, 2006 @ 11:54 pm
..
February 7th, 2007 @ 7:57 pm
8th street latinas…
bang boat clips oops upskirt big naturals…
February 8th, 2007 @ 2:55 pm
black girls and white men…
free nip slip hairy twats camel toe anna…
February 10th, 2007 @ 3:27 pm
free squirting female orgasm mpeg\’s…
anal beads squirting cum big ghetto booties…