…“ไม่แน่ค่ะ..ถ้าไปก็พบกันที่..งานนับเหยี่ยว” Verditor BlueBird ตอบผ่าน pm…

…ฉันก็ชวนไปงั้น หวังไว้ว่าคงได้ออกทริปด้วยกันบ้าง..หลังจากที่พบเค้าที่เขาประ..ฉันก็ค้นหาเค้าคนนั้น..ตลอด..ในที่สุด ฉันก็พบ..แล้วเค้าก็เงียบหายไป..ไร้ร่องรอย..หายไปจาก Broad..

…Bird life Club จัดอบรมนับเหยี่ยวที่ ม.เกษตรศาสตร์ ก่อนลงสนามจริง..ปีนี้ฉันก็ไปอีก ก็มันไม่รู้เรื่องนี่..สงสัยว่าจะเอาดีทางนี้ไม่รุ่งแน่..ยังไงๆ..ฉันก็ดูไม่ออก..

…คราวนี้ ” สีน้ำตาลอีกแระ..แต่ตัวใหญ่..” ฉันเลือกดูแต่เฉพาะ เหยี่ยวกิ้งก่า ( Black Baza )..ตัวง่ายที่สุด.. “ใส่เสื้อยืดลายชมพูส้มๆ ไว้จุก.. สีดำด้านหลัง”..น่ารัก..

…ฉันพบเค้าอีกครั้ง ในงานอบรมนี้..ฉันเปิดใจ..ยิ้มกว้างให้เค้า ตังแต่เช้า..กว่าฉันจะได้ feedback กลับมา..โน้นนน..เกือบบ่ายสาม..สัญญานมิตรภาพของฉัน อ่อนแรง..

…“คิดว่าจะไม่ทักกันแล้ว..เรายิ้มให้ตั้งกะเช้า”..

…” อ้าว”..Verditer BlueBird ..มีโอกาสพูดได้แค่นี้..ฉันเดินหนี..ไปหาน้องๆ ดีกว่า..ชิ..งอน..

…พวกเรารวมกลุ่มกันวันนั้น..นัดแนะกันเรียบร้อย..อุ่นเครื่องกันแล้วแบบนี้ ไม่ไป ไม่ได้แล้ว..

…ฉันถึงชุมพร ตี 5 ..บางคนออกจาก กรุงเทพฯ ตี 5….ฝนยังคงตกหนัก..ปีนี้ มรสุมนัดประชุมกันที่ชุมพร..ฉันโทรเช็ค พี่ๆที่มาถึงกันแล้ว..…“หาอะไรกินกันก่อนน้อง..ยังเข้างานไม่ได้”..

…น้ำโคลนแดงๆ เริ่มไหลเอ่อ..มาตามถนน..เร็ว..แป๊บเดียว..เข่า..อยู่ไม่ได้แล้ว..ตื่นๆปอดๆ..หนีดีกว่า..ฉันเข้าตลาด ไปอาศัยบ้านพี่ของ SecretaryBird หนีขึ้นชั้นสาม..นอนถึงเที่ยง..ฝนซาแล้ว..เอาไงดี..“เข้างานซักหน่อยดีกว่า..” น้องๆ บอก..ฉันแอบดีใจ..จะได้เจอเค้า..เก็บอาการ.. …เกือบเที่ยง ฉันออกเดินทางเข้างาน..ชุมนุมนับเหยี่ยว..กะว่า ถ้าไม่มีอะไรให้นับก็จะวิ่งฝ่ามรสุมลงนคร..เข้ากรุงชิง..“ฝนตก ก็น่าจะมีช่วงหยุด บ้างล่ะน่า..”..ฉันหวังไว้..แต่มรสุมในใจฉันล่ะ..ตอนนี้ฉันกำลังวิ่งเข้าหาใจกลางของมัน..

…พบเค้า..Verditer BlueBird..ยิ้มให้….เมื่อใจฉันไม่ปกติ อาการข้างเคียงมักเกิดขึ้นเสมอ..…ฉันอยู่ในงานไม่นาน ฉันก็ตีคู่มรสุม..ลงกรุงชิง..มองเค้าจนลับตา..แอบหวังไว้อีกว่า..เค้าน่าจะลงเหมือนฉัน..จะได้พบกันอีก..เปล่าเลย..ว่างเปล่า..ชะตา..ทำไม กำหนดให้ฉัน..พบเค้าแค่นี้..น้อยมากนะ..

…กางเต้นท์ในที่ทำการเก่า..สะดวกดี..ออกดูนกแต่เช้า..นกขุนแผนตะโพกแดง (Scarlet  Rumped Trogon ) ออกมาต้อนรับปาก Trail น้ำตก หลังจากเหยี่ยบเข้าไม่กี่ก้าว..ตามด้วย Flycatcher ..อะไรก็ไม่รู้..ดูยาก..ผ่าน..แต่ตัวนี้..นกจับแมลงหัวเทา (Grey Headed Canary Flycatcher ) ตัวโปรดฉัน..น่ารัก..จำได้..…เดินเรื่อยเปื่อย..ปีนี้ขึ้นน้ำตกนะ..อยากเล่นน้ำ..อยากถ่ายรูปน้ำตก..อยากเห็น..อยากเจอ..น้องๆตามใจ..

…โชคดี..ไม่มีฝน..ดูนกสบายใจ..

…ป่านนี้เค้านับเหยี่ยวไปกี่ตัวแระ..ถ้าไม่มีฝน..เหมือนปีก่อน..ฉันคงได้อยู่นับ ตอนนั้น ครึ่งวัน ฉันนับได้ร่วม 7000 ตัว..ตื่นตา..เมื่อยคอ..เก้าอี้ผ้าใบ กระติกน้ำแข็งกะว่าจะตุนน้ำผลไม้เย็นๆ..นับไป..จิบไป..กราวด์ชีต ที่รองนอน..ของน้องๆ..นอนนับ..แบกไป ไม่ได้ใช้..เตรียมพร้อมเกิน..สวรรค์มั่นใส้..

…กินข้าวเที่ยงที่น้ำตก เดินล่อทาก ไป มาเล่นๆซะงั้น..นกเหรอ..อู้ยสสส..ไม่เห็นตั้งกะสนามบาสแล้ว..

…เย็นนี้เดินขึ้นดู Trail ริมถนน ง่ายๆ..เสียงตะโกนเรียก..โกย 2 เท้า..2 มือ จับ Binoc ..นกเงือกหัวหงอก..โอ้..แว๊ปๆ..ไม่เห็น..ไม่ทัน..บอดๆ..

…คืนนี้ ฉันกับ Black Capped ผลัดกันเป็น สลาฟ Postcard ไม่ได้วาด..ง่วง..ฉันเพิ่งรู้ว่า การเป็นสลาฟ มากๆ ทำให้เกิดอาการง่วงได้เป็นอย่างดี..ข้อควรระวังสำหรับผู้เล่นท่านอื่น..เตือนนะ..

…รุ่งเช้าวันนี้ แยกกับพ่อคนดูนก รายนั้น จะไปเฝ้าดู เจ้านกคอสามสี (Rail Babbler )..ฉันไม่ตื่นเต้นไปด้วยหรอก..เก็บตัวนี้ไว้ก่อน..เดี๋ยวไม่มีแรงจูงใจ..ฉันเดินขึ้น Trail ถนนอีกครั้ง คราวนี้เดินขึ้นไกล กว่าเดิม เลี้ยวซ้ายเข้า Trail อะไรไม่รู้ดูเหมือนถนนเก่า ..รกมาก..ทากเหรอ..มี..

…เดินชักแถว เป็นเป้า ให้ทากกระโดดใส่เล่นๆ ไม่นาน ..รกมากขึ้น..ไปเหรอ..อีกนิดนะ..นั่น....นกบั้งรอกเล็กท้องเทา (Black Bellied Malkoha) นกบั้งรอกเขียวอกแดง (Chestnut Breasted Malkoha) นกบั้งรอกแดง (Raffles’s Malkoha) กระโดด มุดๆ ไปมา..ฉันไม่สามารถเดินไปไหนได้เลย..กว่าฉันจะรู้ตัว ฉันก็ตกได้อยู่ในวงล้อมของพวกมัน..เป็นที่เรียบร้อยแล้ว..เออ..ต้องงี้สิ..ตัวใหญ่ เห็นชัด น่ามอง..ช่วยกันฟันธง..ช่วยกัน Iden ..เถียงกัน..สนาน..เปิดหนังสือ Bird Guide ..เจียนจะขาด..

…ช่วงบ่ายๆ เดินขึ้น Trail น้ำตกอีกครั้ง..ฉันไปได้แค่ศาลาประตูชัย..รอน้องๆ..มันเดินช้าจัง..

…“แหม เมื่อกี้ เจ้าเขนน้ำ มันบินมาส่ง..จะแซงก็ไม่ได้..เกรงใจ..” SecretaryBird คุย..หมั่นใส้..ฉันเดินไวไป..เป็นโทษซะแล้ว..อดเห็น..

…“แว๊ปๆ..อ๋อ..นกเขียวคราม (Asian Fairy BlueBird)” สีเหมือนชื่อ..งาม..ตัวนี้ที่เขาใหญ่มากมาย..เสียงดัง..ดูกี่ครั้งก็สวย..Verditer BlueBird ของฉัน เรียก..สวยเศร้า..

…เช็คเรตติ้งอีกครั้ง..ไม่มี..กลัวกันไปเอง..ถ้าไม่โชคดีจริง น้องทากไม่สนใจหร๊อก..เมื่อย..ขี้เกียจแระ..กลับ..

…คืนนี้ออกดูนกกลางคืน..ส่องกันเพลิน..ไม่เห็นนกซ๊ากกตัว..เห็นแต่กิ่งไม้..ถ่ายไฟฉ่ายเริ่มอ่อนแรง..กลับมานั่งวาด Postcard …..ส่งถึงเค้า Verditer BlueBird..และไม่ลืมที่จะส่งถึง Blue Magpie เพื่อนรักของฉัน..

…เช้าสุดท้ายก่อนกลับบ้าน..ฉันเดิน Trail เก่าๆอีกรอบ..เผื่อเห็นอะไรใหม่ๆ..ฉันนับเหยี่ยวรุ้งได้ 3 ตัว..วันนี้..กับนกแอ่นฟ้าเคราขาว (Whiskered Treeswift) พญาปากกว้างเล็ก ( Black and Yellow Broadbill )

…เป็นทุกครั้งเมื่อจะกลับ..ฝนจะมาสั่งลาเสมอ..ครั้งนี้ก็เหมือนกัน..ขึ้นรถกลับแบบเปียกๆ ..อีกครั้ง..

“AIS บริการกอดฟรี 1 คืน..” SMS ถูกส่งมาจาก Blue Magpie..แก่จะส่งมาทำไม..กรุงชิงไม่มีสัญญาน..ฉันก็เพิ่งเปิดเครื่อง..“ช่วยเปลี่ยน คำว่า AIS เป็น Verditer BlueBird  แล้วก็เปลี่ยนจาก ..คืน.. เป็น..ตอนนี้.. จักเป็นพระคุณยิ่ง”..ฉัน..เปียก..ชุ่ม

      …หนาว..จับใจ..